سالمندآزاری، رنج پنهان سالمندان

سالمندآزاری، رنج پنهان سالمندان

مدیر گروه پژوهشی علوم رفتاری و عضو هیئت علمی جهاددانشگاهی فارس با اشاره به رشد جمعیت سالمندان در کشور، پدیده خشونت علیه سالمندان یا همان سالمندآزاری را «رنج پنهان دوران سالمندی» توصیف کرد و خواستار توجه خانواده‌ها و سیاستگذاران به این بحران اجتماعی شد.

صدیقه البرزی، مدیر گروه پژوهشی علوم رفتاری جهاددانشگاهی فارس، در آستانه روز جهانی سالمند اظهار کرد: «خشونت علیه سالمندان، پدیده‌ای جهانی است که سلامت و حقوق میلیون‌ها سالمند را تهدید می‌کند. این خشونت می‌تواند عمدی یا غیرعمدی باشد و در قالب بی‌توجهی، تحقیر، تهدید، سوءاستفاده مالی، یا حتی آزار جسمی بروز پیدا کند.»

او افزود: «بسیاری از موارد سالمندآزاری در محیط خانواده و از سوی نزدیک‌ترین افراد اتفاق می‌افتد؛ کسانی که سالمند به آن‌ها اعتماد کامل دارد. این موضوع، آسیب‌های جدی جسمی، روانی و اجتماعی برای سالمندان به همراه دارد.»

به گفته البرزی، پیامدهای خشونت علیه سالمندان بسیار گسترده است: «اضطراب، احساس بی‌ارزشی، افسردگی، کاهش امید به زندگی، انزوا، تشدید بیماری‌ها و حتی افکار خودکشی از جمله آثار آزار و بی‌توجهی به سالمندان است.»

وی تأکید کرد: «مطالعات نشان می‌دهد بخش قابل‌توجهی از سالمندان ایرانی در محیط خانه با خشونت و بی‌توجهی مواجه‌اند و این مسئله سلامت جسمی و روانی آنان را تهدید می‌کند. با وجود اهمیت موضوع، همچنان پدیده سالمندآزاری در ایران کمتر دیده شده و اغلب پنهان نگه داشته می‌شود.»

این جامعه‌شناس با اشاره به ارزش‌های فرهنگی ایرانیان در احترام به پدر و مادر گفت: «همین نگاه باعث می‌شود کمتر درباره خشونت علیه سالمندان صحبت شود؛ اما پنهان کردن موضوع نه‌تنها مشکلی را حل نمی‌کند بلکه بحران را عمیق‌تر خواهد کرد، به‌ویژه که ایران با رشد جمعیت سالمندان روبه‌رو است.»

البرزی راهکار کاهش این معضل را در «آموزش، آگاهی‌رسانی، حمایت‌های اجتماعی، قوانین حمایتی، خدمات رفاهی و درمانی، پوشش بیمه‌ای و توانمندسازی سالمندان» دانست و افزود: «نگاه صرفاً فردی به مسئله کافی نیست، باید ریشه‌های اقتصادی و اجتماعی این پدیده را هم بررسی و اصلاح کرد.»