تذکر زیست‌محیطی به معدن سیلیس رودان

بازدید مشترک محیط‌زیست و صمت رودان از معدن سیلیس رودخانه با هدف بررسی برداشت‌های غیرمجاز انجام شد. به دلیل خطر تخریب زیستگاه گونه‌های در معرض انقراض، به بهره‌بردار معدن تذکر زیست‌محیطی داده شد.

تذکر زیست‌محیطی به معدن سیلیس رودان

در پی افزایش گزارش‌های مردمی درباره برداشت غیرمجاز در معدن سیلیس رودان، یگان حفاظت محیط‌زیست این شهرستان با انجام بازدید مشترک، نسبت به خطرات زیست‌محیطی این فعالیت‌ها هشدار داد و به بهره‌بردار معدن تذکر رسمی داد. نگرانی اصلی، آسیب احتمالی به زیستگاه گونه‌های ارزشمند و در معرض خطر منطقه است.

بازدید میدانی از معدن سیلیس رودان با محوریت بررسی برداشت‌ها

در ادامه گزارش‌های ارسالی شهروندان و ثبت یک شکواییه رسمی، تیم مشترک محیط‌زیست و اداره صنعت، معدن و تجارت رودان به محل معدن سیلیس بخش رودخانه اعزام شد. هدف اصلی این بازدید، ارزیابی نحوه فعالیت معدن، بررسی محدوده برداشت‌ها و تطبیق آن با ضوابط قانونی بود.

همپوشانی محدوده برداشت با زیستگاه گونه‌های نادر

بر اساس مشاهدات و اسناد موجود، بخش‌هایی از اراضی مورد بهره‌برداری معدن با زیستگاه حیواناتی همچون قوچ و میش وحشی، خرس سیاه و پلنگ ایرانی ـ که همگی از گونه‌های حفاظت‌شده و در معرض خطر انقراض در هرمزگان هستند ـ تداخل دارد. این موضوع حساسیت زیست‌محیطی پروژه را دوچندان کرده است.

تأکید محیط‌زیست رودان بر رعایت اصول برداشت و صیانت از طبیعت

ارسلان ساعدپناه، فرمانده یگان حفاظت محیط‌زیست رودان، در این بازدید بر لزوم رعایت دقیق استانداردهای زیست‌محیطی تأکید کرد و گفت: هرگونه فعالیت معدنی باید به‌گونه‌ای انجام شود که کمترین آسیب را به زیستگاه‌های طبیعی و منابع حیات‌وحش وارد کند.

تذکر رسمی به بهره‌بردار معدن سیلیس

در پایان این بازدید، به مسئولان معدن سیلیس دشت زاغ آبدان رودخانه تأکید شد که برداشت‌ها باید بر اساس طرح مصوب و با رعایت اصول فنی و زیست‌محیطی انجام شود. همچنین از آن‌ها خواسته شد اقدامات اصلاحی را در سریع‌ترین زمان ممکن اجرا کنند تا تخریب زیستگاه‌ها متوقف شود.

اهمیت موضوع برای رودان و جنوب شرق هرمزگان

استان هرمزگان، به‌ویژه شهرستان رودان، یکی از مهم‌ترین زیستگاه‌های گونه‌های نادر ایران است و هرگونه بهره‌برداری غیراصولی از معادن می‌تواند تعادل اکولوژیک منطقه را تهدید کند. طرح این موضوع از سوی مردم نشان‌دهنده افزایش حساسیت اجتماعی نسبت به حفاظت از طبیعت و منابع مشترک است.