بشنوید| ابراهیم منصفی و «لبخند»؛ ترانهای که قلب جنوب ایران را تسخیر کرد
«لبخند» یکی از ماندگارترین ترانههای فولکلور ایرانی است که توسط ابراهیم منصفی (رامی) ساخته شد و بارها توسط خوانندگان مختلف جنوب ایران بازخوانی شده است. این اثر نمادی از موسیقی اجتماعی و بومی هرمزگان است
نوروز سال ۱۳۶۰، کنار سواحل بندرعباس، ابراهیم منصفی (رامی) که همواره با غمی عمیق در صدایش شناخته میشد، لحظهای لبخند بر لبانش نشست و ترانهای آرام زمزمه کرد. این ترانه که بعدها با عناوین «لبخند»، «بدو پیشم» و «خوشا فصلی که دور از غم» شناخته شد، به یکی از آثار ماندگار موسیقی فولکلور جنوب ایران تبدیل گردید و بارها توسط خوانندگان مختلف بازخوانی شد؛ از جمله اجرای مشهور مشترک مهدی ساکی و ماکان اشگواری.
ابراهیم منصفی (۱۳۲۴-۱۳۷۶)، شاعر، خنیاگر و هنرمند هرمزگانی، در بندرعباس چشم به جهان گشود. او دوران نوجوانی و جوانی خود را با عشق به موسیقی و ادبیات سپری کرد و با حضور در گروههای تئاتر دانشآموزی و تعزیهخوانی، استعدادهای خود را پرورش داد. رامی علاوه بر سرودن شعر و ترانههای بومی با مضامین اجتماعی، با سازهای محلی آشنا بود و حتی پژوهشهایی در زمینه موسیقی فلامینکو و موسیقی هندی انجام داده بود.
زندگی رامی پر از فراز و نشیب بود؛ اگرچه صدای گرم و استعداد خاصی داشت، اما نتوانست هنر را به عنوان شغل اصلی خود دنبال کند و مدتی را در حرفه معلمی سپری کرد. او سه بار ازدواج کرد و صاحب چهار فرزند شد، اما مرگ زودهنگام پسرش بنیامین بر اندوه زندگی او افزود. ابراهیم منصفی در اول تیرماه ۱۳۷۶ از دنیا رفت و پس از مرگش آثار او بیش از پیش مورد توجه قرار گرفت؛ ترانههایی مانند «لبخند» بارها توسط هنرمندان دیگر بازخوانی شدند.
ترانه «لبخند» همچنین در فیلم سینمایی «روز سوم» توسط مهدی ساکی به زبان عربی اجرا شد و محبوبیتش باعث شد او آن را در آلبومها و کنسرتهای خود نیز بازخوانی کند. نسخههای مختلف این ترانه از سوی خوانندگان و گروههای مختلف منتشر شده و همچنان جزو محبوبترین آثار موسیقی فولکلور جنوب ایران باقی مانده است.
