رکاب‌زنی میان چالش و چشم‌انداز

روایت یک مسیر دوگانه در دوچرخه سواری فارس

رکاب‌زنی میان چالش و چشم‌انداز

رئیس هیئت دوچرخه‌سواری فارس از ظرفیت‌های همگانی و قهرمانی این رشته می‌گوید؛ از کودکان در مدرسه تا ملی‌پوشان در اردوی تیم ملی.

به گزارش خبرنگار خبرجنوب، هیئت دوچرخه‌سواری استان فارس، از نهادهایی‌ست که با تکیه بر مشارکت داوطلبانه، آموزش‌محور و تعامل با نهادهای شهری، کوشیده این رشته را هم در سطح قهرمانی و هم در حوزه عمومی توسعه دهد.

 اما متولی هیئت از موانعی می‌گوید که همچنان سرعت این حرکت را کند کرده‌اند. گزارش پیش‌رو روایتی‌ست از حرف‌های رئیس هیئت، همراه با نگاهی تحلیلی به موقعیت امروز دوچرخه‌سواری در فارس.

سه‌شنبه‌های بدون خودرو تا مسابقه کودکان

رئیس هیئت دوچرخه سواری استان فارس با تأکید بر ماهیت همگانی دوچرخه‌سواری، یکی از مؤثرترین فعالیت‌های فرهنگی هیئت را برگزاری مستمر سه‌شنبه‌های بدون خودرو می‌داند؛ حرکتی که حالا در شیراز به الگویی پایدار تبدیل شده.

 میثم قائدی،همچنین از برگزاری رویدادهایی به مناسبت‌های مختلف سخن می‌گوید؛ از جمله مسابقه‌ای برای کودکان با همکاری شهرداری منطقه ۲.

وجه قابل‌توجه دیگر فعالیت‌های هیئت، ورود هدفمند به فضای مدارس است.

 قائدی توضیح می‌دهد که با مشارکت آموزش‌وپرورش ناحیه ۳، فرآیند استعدادیابی میان سه هزار دانش‌آموز انجام شده است. چنین عددی، اگرچه به‌تنهایی تضمینی برای پرورش استعدادهای ملی نیست، اما نشان‌دهنده رویکرد آینده‌نگر هیئت است؛ رویکردی که سرمایه‌گذاری بر نسل نوجوان را جدی گرفته است.

دوچرخه‌سواران فارس در مسیر تیم ملی

ورزش قهرمانی هم از نظر رئیس هیئت مغفول نمانده است.

قائدی به حضور مؤثر چند ورزشکار نوجوان در اردوهای آماده‌سازی تیم ملی برای بازی‌های آسیایی و المپیک جوانان اشاره می‌کند.

از نگاه او، موفقیت دادمهر صادقی در کسب مقام اول کشور در رده جوانان، نقطه عطفی برای دوچرخه‌سواری فارس بوده است.

در مجموع، هشت ورزشکار از استان (پنج پسر و سه دختر) به اردوی تیم ملی دعوت شده‌اند؛ آماری که اگرچه هنوز فاصله با استان‌های شاخص دارد، اما برای استانی بدون پیست تخصصی، قابل‌توجه است.

 این حضور، به‌نوعی اعتبار فنی هیئت و ظرفیت‌های بالقوه استان را بازتاب می‌دهد.

آموزش؛ ستون پیشرفت

در سال گذشته، به گفته قائدی، دو دوره رسمی مربیگری و داوری و همچنین هفت کارگاه آموزشی توسط هیئت برگزار شده که همگی در نیمه دوم سال ۱۴۰۳ بوده‌اند.

 چنین تمرکزی بر آموزش، نشان می‌دهد که نگاه فنی و تخصصی در دستور کار هیئت قرار دارد.

با این حال، تداوم این مسیر نیازمند حمایت‌های مالی و ساختاری‌ست؛ چراکه آموزش بدون تضمین مسیر پیشرفت برای مربیان و داوران، ممکن است تنها به افزایش دانش نظری منجر شود، نه ارتقای واقعی سطح رقابت‌ها.

منابع محدود، نیروهای داوطلب

قائدی در تشریح ترکیب نیروی انسانی هیئت، بر نقش داوطلبانه مربیان و پیشکسوتان تأکید دارد. بودجه فعالیت‌ها نیز عمدتاً از محل اعتبارات فصل ۵ اداره کل ورزش و جوانان و حمایت‌های شهرداری تأمین شده است.

این تکیه بر منابع ناپایدار، گرچه نشانه‌ای از صرفه‌جویی و ابتکار است، اما در بلندمدت نمی‌تواند بنیان توسعه مستمر باشد.

فقدان منابع پایدار، هم انگیزه ورزشکاران را کاهش می‌دهد و هم اجرای پروژه‌های زیربنایی را مختل می‌کند.

تقویم نیمه‌تمام، مسابقات حداقلی

هیئت در سال گذشته موفق به برگزاری چهار مسابقه استانی در رشته‌های کورسی و کوهستان شده و دو مسابقه استعدادیابی هم برگزار کرده است.

 با این حال، قائدی می‌پذیرد که به‌دلیل حضور پرتعداد ورزشکاران در لیگ‌ها و رقابت‌های کشوری، بخشی از تقویم اجرایی به‌طور کامل محقق نشده است.

این وضعیت، دو نکته را به ذهن متبادر می‌کند:

نخست، گستردگی تقویم رقابت‌های ملی که فرصت فعالیت‌های محلی را محدود می‌کند و دوم، نیاز به بازنگری در تقویم هیئت برای هم‌افزایی با برنامه‌های فدراسیون.

از رسانه تا واتساپ؛ پله‌های ناتمام ارتباطی

رئیس هیئت مدعی است که فعالیت‌های رسانه‌ای هیئت از جمله سایت، صفحه اینستاگرام و گروه واتساپ فعال در حال پیگیری‌ست. همچنین تعاملات رسانه‌ای در استان برقرار شده است.

البته در دنیای امروز، روابط عمومی تنها با «داشتن صفحه» معنا پیدا نمی‌کند.

موفقیت رسانه‌ای زمانی رقم می‌خورد که خروجی‌های این فضاها بتوانند روایت‌گر شفاف عملکرد هیئت باشند و ارتباطی دوسویه با مخاطبان شکل دهند.

همکاری‌های میان‌بخشی؛ از شهرداری تا دانشگاه

یکی از نقاط قوت فعالیت‌های هیئت، تعامل میان‌بخشی‌ست. قائدی به همکاری سازنده با شهرداری شیراز، به‌ویژه به‌دلیل ریاست شهردار منطقه هفت بر هیئت شهرستان، اشاره می‌کند.

همچنین روابط مناسبی با آموزش‌وپرورش و دانشگاه‌ها شکل گرفته که بستر خوبی برای برنامه‌سازی مشترک در آینده فراهم کرده است.

این مدل تعامل، به‌ویژه در رشته‌ای چون دوچرخه‌سواری که هم ورزشی‌ست و هم شهری، می‌تواند الگویی برای سایر هیئت‌ها نیز باشد.

چالش‌ها؛ از نبود پیست تا بی‌ثباتی مالی

قائدی از نبود پیست تخصصی و عدم وجود حمایت مالی پایدار برای ورزشکاران ملی‌پوش، به‌عنوان دو چالش اصلی هیئت نام می‌برد.

 این چالش‌ها، نه‌تنها در عملکرد اجرایی هیئت تأثیرگذارند، بلکه انگیزه استعدادهای جوان را نیز تحت‌الشعاع قرار می‌دهند.

حل این مسائل، نیازمند ورود نهادهای بالادستی و برنامه‌ریزی میان‌مدت و بلندمدت است؛ چراکه توسعه دوچرخه‌سواری بدون زیرساخت، تنها بر پایه شور داوطلبانه نمی‌چرخد.

امیدی که به استمرار نیاز دارد

دوچرخه‌سواری در فارس، به‌واسطه تلاش‌های دست اندرکاران هیئت، در مسیر رو به رشدی قرار گرفته؛ چه در حوزه همگانی، چه در سطوح قهرمانی.

 اما این مسیر همچنان نیازمند شفافیت بیشتر، حمایت ساختاری و توسعه زیرساختی‌ست. موفقیت‌های به‌دست‌آمده در آموزش، استعدادیابی و اعزام ورزشکاران به تیم ملی، می‌تواند نقطه عزیمتی باشد برای عبور از رکود و رسیدن به توسعه‌ای پایدارتر.