این کار، چربی شکم را سالم‌تر می کند

مترجم: سیما زعفرانچی - «خبرجنوب»/ یک مطالعه جدید از دانشگاه میشیگان می گوید که ورزش استقامتی منظم می تواند سلامت بافت چربی زیر پوستی را حفظ کند.

این مطالعه نشان داد که نمونه های بافت چربی گرفته شده از افراد دارای اضافه وزن یا مبتلا به چاقی که به طور منظم تمرینات استقامتی انجام می دهند، تفاوت های کلیدی در مقایسه با نمونه های سلولی مشابه افراد دارای اضافه وزن یا چاقی که ورزش نمی کردند، دارد. این تفاوت ها به این معنی است که بافت چربی افرادی که به طور منظم ورزش می کنند، قادر به ذخیره چربی به شیوه ای سالم تر است.

این مطالعه خاطرنشان می کند که ناهنجاری های متابولیکی در بافت چربی افراد دارای اضافه وزن یا چاقی ممکن است موجب بروز بیماری های مختلف مانند دیابت یا التهاب شود.

محققانی که مطالعه اخیر را انجام دادند، 52 بزرگسال با اضافه وزن یا مبتلا چاقی را مورد بررسی قرار دادند. 24 نفر از آن‌ها افرادی بودند که بیش از 2 سال به طور منظم ورزش می کردند، و در مقابل 28 نفر از آنها اهل ورزش نبودند.

از این گروه، زیرمجموعه‌ای از شرکت‌کنندگان نیز انتخاب شد که شامل 16 ورزشکار و 16 فرد بی‌تحرک بود. هر گروه شامل هشت مرد و هشت زن بود. شرکت‌کنندگان در این زیرگروه به دقت برای درصد چربی بدن و توده چربی مورد بررسی قرار گرفتند و از لحاظ سن، وزن بدن و شاخص توده بدنی وضعیت بسیار مشابهی داشتند.

نمونه‌هایی از بافت چربی زیرپوستی تمام افراد گرفته و تجزیه و تحلیل شد.

محققان دریافتند که بافت چربی ورزشکاران دارای رگ های خونی بیشتر، پروتئین های مفید، ظرفیت ذخیره سازی لیپوژنیک بالاتر و کاهش شکلی از کلاژن را نشان می دهد که در حالت عادی می تواند منجر به بروز اختلال در متابولیسم و باعث التهاب شود.

نتیجه این تحقیقات همچنین می تواند به این معنی باشد که اگر فردی که ورزش می کند، افزایش وزن طبیعی (مثلا بر اثر افزایش سن) داشته باشد، چربی ذخیره شده در بافت چربی ممکن است محیط سالم تری برای زیست پیدا کند.

چربی در کجای بدن ذخیره می شود و این برای سلامتی چه معنایی دارد؟

به طور کلی، چربی در بدن انسان در سه مکان ذخیره می شود: درست زیر پوست در بافت چربی زیر جلدی، در سلول های چربی احشایی یا شکمی در اعماق بدن که ممکن است اندام ها را احاطه کرده باشند و در داخل خود اندام ها.

از این سه مکان، بافت چربی زیر جلدی به طور کلی خوش خیم ترین در نظر گرفته می شود.

جیسون نگ، متخصص غدد درون ریز و متابولیسم توضیح می دهد که: بافت چربی زیر جلدی درست زیر پوست است که معمولا می توان آن را نیشگون گرفت. بافت چربی زیر جلدی می تواند به ذخیره لیپیدها و تری گلیسیرید کمک کند که منجر به حفظ تنظیم متابولیک مناسب می شود.

نگ افزود: بافت چربی زیر جلدی بسته به محل بافت چربی می تواند اثرات متفاوتی بر بدن داشته باشد، به عنوان مثال برخی از ذخیره های بافت چربی در راستای افزایش حساسیت به انسولین و کاهش مقاومت به انسولین کار می کنند. در مقابل، بافت چربی احشایی یا شکمی باعث ایجاد التهاب شده و می تواند منجر به مقاومت به انسولین و در نهایت دیابت شود.

منبع: medicalnewstoday