استاندار فارس: میراث علمی پروفسور ارفعی چراغ راه نسلهای آینده خواهد بود
استاندار فارس و رئیس انجمن آثار و مفاخر استان، در پیامی با تسلیت درگذشت پروفسور عبدالمجید ارفعی، ایرانپژوه برجسته و مترجم منشور کورش بزرگ، تاکید کرد که میراث علمی و فرهنگی این استاد فقید، چراغ راه نسلهای آینده خواهد بود و نامش برای همیشه در زمره مفاخر ایرانزمین جاودانه میماند.
حسینعلی امیری پنجشنبه با صدور پیامی گفت: درگذشت اندوهبار دانشمند فرهیخته، ایرانپژوه برجسته و چهره ماندگار مطالعات تمدنهای باستانی، پروفسور عبدالمجید ارفعی، ضایعهای جبرانناپذیر برای جامعه علمی، فرهنگی و هویتی کشور است.
پروفسور ارفعی نقشی بیبدیل در شناساندن جایگاه تاریخی ایران داشت
استاندار فارس در بخش دیگری از پیام خود افزود: این استاد ارجمند، با سالها پژوهش عالمانه، تعهد علمی و پاسداری از میراث مکتوب تمدن ایرانزمین، نقشی بیبدیل در شناساندن جایگاه تاریخی و فرهنگی ایران در عرصه ملی و بینالمللی ایفا کرد و با ترجمه منشور کورش به زبان فارسی و دهها اثر گرانسنگ دیگر، یادگارهایی ارزشمند برای فرهنگ و هویت ایرانی از خود به جای گذاشت.
امیری در ادامه این پیام تصریح کرد: تسلط کمنظیر ایشان بر زبانها و متون باستانی و تلاش خستگیناپذیر در ترجمه و تبیین اسناد بنیادین تاریخ ایران، نام او را برای همیشه در حافظه علمی این سرزمین ماندگار ساخته است.
وی در پیام خود تاکید کرد: اینجانب فقدان این استاد فرزانه را به خانواده محترم ایشان، شاگردان، همکاران، پژوهشگران و دوستداران فرهنگ و تاریخ ایران تسلیت عرض نموده، از درگاه خداوند متعال برای آن فقید سعید، علو درجات و همنشینی با صالحان و برای بازماندگان صبر و شکیبایی مسئلت مینمایم.
رئیس انجمن آثار و مفاخر استان فارس خاطرنشان کرد: بیتردید، میراث علمی و فرهنگی پروفسور عبدالمجید ارفعی، چراغ راه نسلهای آینده خواهد بود و نام او در زمره مفاخر ماندگار ایرانزمین جاودانه خواهد ماند.
پروفسور عبدالمجید ارفعی که ۶ اسفند ۱۴۰۴ در سن ۸۶ سالگی در تهران چشم از جهان فروبست، از معدود متخصصان زبانهای باستانی اکدی و ایلامی در سطح بینالمللی بود.
وی به عنوان یکی از آخرین بازماندگان مترجمان خط میخی ایلامی در جهان شناخته میشد که نقش بیبدیلی در بازخوانی و ترجمه بخش بزرگی از لوحهای گلی باروی تختجمشید ایفا کرد و هویت تازهای به اسناد اداری هخامنشی بخشید.
استاد ارفعی، متولد ۹ شهریور ۱۳۱۸، افزون بر تخصص در کتیبهخوانی، دانش وسیعی در حوزه تاریخ و فرهنگ میانرودان (بینالنهرین) باستان داشت؛ تلاشهای او در دهههای اخیر نه تنها به غنای دانش باستانشناسی ایران افزود، بلکه راه را برای نسلهای جدید پژوهشگران زبانهای باستانی هموار کرد.
جزئیات مراسم تشییع و خاکسپاری این استاد فقید در آرامگاه حافظ متعاقبا به اطلاع عموم فرهنگدوستان و جامعه علمی کشور خواهد رسید.

ادمین 11 



