«آدريان» سروده روح‌انگيز خان‌احمدي

اميرهمايون يزدانپور/ «آدريان» دومين مجموعه شعر روح‌انگيز خان‌احمدي است كه علاقمند به قالب دوبيتي و ترانه است. او عوايد فروش اين مجموعه را كه به نام نوه اش «آدريان» ساخته و پرداخته به كودكان مستمند اهدا كرده تا كمك حال آنان باشد. براي اين بانوي ارجمند آرزوي توفيق مي كنيم و ابتدا مقدمه كتاب و آن گاه چند شعر از اين مجموعه را تقديمتان

مي كنيم: مهربانوي ما خانم روح‌انگيز خان‌احمدي با حضور صميمانه خود در انجمن شعر نگاه پنجشنبه «خبرجنوب» نشان مي دهد كه براي شعر و شاعرانگي ارزش قائل است و سعي مي كند مفاهيمي را در شعر خود بياورد كه نشان از مهرباني و دوستي و محبت و عشق دارد و به خاطر همين ديدگاه قالب دوبيتي را براي بيان احساسات خود انتخاب كرده است؛ قالبي ساده، موجز و دوست داشتني تا حرف هاي دلش را به راحتي بيان كند و در شعرش سفير عشق و مودت و دوستي باشد.

او در كتاب قبلي خود نيز همين راه را آغاز كرد و حالا در دومين مجموعه يعني «آدريان» كه براي نوه گلش سروده، از صفاي روح و جان و از مظاهر زيباي طبيعت نام مي برد، دنيايي تهي از كينه و حسادت و مملو از صلح و عشق به يكديگر. براي اين مهربانوي عزيز در رسيدن به خواسته هاي انساني اش در قالب شعر آرزوي موفقيت مي كنم.

***

دلم تنگ است و عالم گشته بي رنگ

كه در غربت نهادم چهره بر سنگ

نباشد از برايم گلعذاري

كه بر تار وجودم بركشد چنگ

***

مزن آتش تمام هستي ام را

تو با دستان خود مشكن دلم را

بيا تا درددل گويم برايت

تو بايد حل نمايي مشكلم را

***

گذشته موسم گل در بهارت

شكسته برگ سبز روزگارت

چه سست است اين بنا از پايه تا سقف

نگار بي وفا رفت از كنارت

***

تو با جاه و جلال زندگاني

منم در گوشه اي با ناتواني

اگر روي رُخت گردد نمايان

به اوج خود رسد اين نغمه خواني

***

براي من نواي ساز هستي

قشنگي، خوشگلي، طناز هستي

تويي آرامش روح و روانم

چرا كه خانم شيراز هستي

***

خدا را بندگي كردن چه زيباست

تو را فرزانگي كردن چه زيباست

منم شمع و تويي پروانه من

تو را پروانگي كردن چه زيباست

***

در صبحدمان چو گل برايت بودم

در نيمه شبان مست دعايت بودم

حالا كه شدي براي من سايه سرو

در صحن و سراي در هوايت بودم

***

من آن زيبا رخش را مي شناسم

شر و شور دلش را مي شناسم

زبانزد گشته ام در بين مردم

رفيق و دشمنش را مي شناسم