کلاس های جور و واجور یا فراغت کامل!

سهیلا رفیعی نژاد-«خبرجنوب»/ اگر چه هنوز تعدادی از امتحانات برخی از  دانش آموزان در فارس باقی مانده است، اما عده ای از والدین از ترس اینکه دیر نشود، پیشاپیش به دنبال ثبت نام فرزندان خود در انواع و اقسام کلاس های تابستانه هستند. این وضعیت برای برخی خانواده ها به حدی مهم است که بارها ماه گذشته درباره آن صحبت و تحقیق کرده اند. در این خصوص حتی برخی از دانش آموزان که در مقطع دبستان هستند، تابستان را با کلاس های تقویتی ریاضی و علوم و از این قبیل می گذرانند!

این در حالیست که پدر ومادرهای دانش آموزان فعلی که بیشتر دهه شصتی هستند، در دوران کودکی خود تابستان را در روستا و یا شهرستان محل زندگی پدربزرگ مادربزرگ ها می گذراندند و یا ساعتها در حیاط خانه و یا کوچه با دیگر بچه های فامیل و همسایه بازی می کردند. اما واقعا گذراندن تابستان با کلاس های جور و واجور درست است؟

روانشناس ارشد بالینی فعال در شیراز در این خصوص به «خبرجنوب» می گوید: سخت گرفتن به بچه ها در ایام فراغتی که باید تحرک و بازی کنند و برای سال تحصیلی جدید آماده شوند، اشتباه است.

حسین مددی اردکانی اضافه می کند: فشارهای روانی، اضطراب و ایجاد دلزدگی، حاصل کلاس های جور و واجور در ماههای پیش رو و هنگام تعطیلی مدارس است که باید از سوی والدین بازنگری شود.

 او می گوید: شرکت در کلاس های متعدد آن هم در تابستان، باعث می شود که حالت اشباع در دانش آموز ایجاد گردد و آنها دلزده شوند؛ از سوی دیگر درهیچکدام از کلاس های درهمی که می روند هم  تبحری که  باید را  پیدا نمی کنند.

مددی تصریح می کند: از طرفی زمان تفریح کودک و یا نوجوان هم گرفته می شود و فشار زیادی به آنها وارد و دچار استرس و اضطراب می گردند.

این روانشناس ارشد بالینی می گوید: معتقدم هیچ چیزی مانند ورزش، شادی و تفریح کردن مناسب بچه در تابستان نیست. اما با توجه به تاکید والدین بر بعد آموزش می توان در موضوع هنر و ورزش بر اساس علاقه فرزند، او را به کلاس تابستانه فرستاد.

 مددی تصریح می کند: ارجحیت باید به کلاس های ورزشی اما با توجه به علاقه  و استعداد فرزند باشد،  تا زمینه سلامت جسم و روان او را همزمان فراهم گردد.  او می گوید: درباره کلاس های موسیقی نیز یک رشته موسیقی می تواند کافی باشد. اما درباره کلاس های هنری تنها در صورت علاقه مندی بچه ها باید بر آن تاکید گردد و نباید به اجبار باشد.

این روانشناس ارشد بالینی عنوان می کند: در مورد کلاس های زبان هم باید در سطح کانون،  آرام و آرام آموزش ها به کودکان و نوجوانان داده شود و نباید فشار و استرس بر روی بچه ها باشد.

مددی می گوید: در عین حال فرزندتان در تابستان باید آزاد و بیشتر به دنبال تفریح و بازی باشد تا کلاس های مشخص شده و درهم؛ تا زمینه رشد جسمی، روانی، عاطفی و مهارت های اجتماعی او فراهم گردد.

 او اضافه می کند: ما در واقع نمی خواهیم فیلسوف ورزشکار متخصص زبان درست کنیم و بیشتر هدفمان باید تربیت فردی سالم باشد.

مددی می گوید: برخی والدین به حدی تابستان به فرزندشان برای رفتن به کلاس های متعدد فشار وارد می کنند که عوارض آن تا سالها با فرد باقی می ماند و به همین دلیل برخی بچه ها هنگام شروع سال تحصیلی جدید خسته و دلزده هستند. این وضعیت در مورد برخی خانواده ها نگران کننده است و توصیه ها  باید جدی گرفته شود.

عقده های والدین یکی از عوامل این سختگیری ها

این روانشناس ارشد بالینی در ادامه با بیان اینکه عقده های والدین یکی از دلایل اصرار برفرستادن بچه ها به کلاس های تقویتی، هنری و ورزشی متعدد در تابستان است، تصریح می کند: عقده های والدین، کمبودهای دوران کودکی آنها و همچنین چشم و هم چشمی، همینطور ترس از عقب ماندن از دوست،  فامیل و آشنا نیز از دلایل دیگری است که باعث می شود برخی والدین تابستان را به بچه ها سخت بگیرند و آنها را به کلاس های متعدد بفرستند.

مددی می گوید: برخی والدین هم به دلیل شاغل بودن و یا حتی در صورت خانه دار بودن به خاطر بی حوصلگی، بچه ها را برای تابستان و اوقات فراغت در چند کلاس ثبت نام می کنند تا اینجور وانمود کنند که به فرزند رسیدگی می نمایند  وعذاب وجدان نگیرند.

این روانشناس ارشد بالینی اضافه می کند: بازی و ورزش مفیدترین گزینه برای بچه ها در اوقات فراغت تابستان است و حتی اگر به دلیل آپارتمان نشینی و تک فرزندی شرایط لازم برای تحرک فرزندتان فراهم نیست، باید او را در باشگاههای ورزشی برای انجام ورزش های گروهی ثبت نام کنید، نه کلاس های جور واجوری که فشار و استرس زیادی به آنها وارد می کند.