خیمه خدمت و ارادت

غیاث ملک حسینی-«خبرجنوب»/عصرهای پنجشنبه عموماً یک ویژگی مشترک برای ما ایرانی ها دارند، در این عصرها -که البته به پای عصرهای جمعه نمی‌رسند- خواسته و ناخواسته اندوهی ناشناخته بر دلمان سنگینی می کند که می تواند یادآور عزیزان درگذشته ما باشد یا ملالی از یک هفته پر مشغله، اما هرچه که هست آدمی را بدجوری کلافه می کند.

ماجرا از پنجشنبه گذشته کلید خورد، در یکی از همان عصرهای ملالت بار و اندوهناک، کلافه از جبر جغرافیا و تاریخ، برای انجام کاری راهی یکی از خیابان های پر ترافیک شهر شده بودم، ترافیک آنقدر زیاد بود که انگار خیابان کش آمده بود و تمام نمی شد. نبض ثانیه ها به کندی می زد و سایه سنگین و وهمناک اندوهی ناشناخته بر دلم افتاده بود. هرچه به آرامی جلو می رفتم خیابان انگار طولانی تر می شد و به مقصد نمی رسیدم. در همین حال و احوال، تصمیم گرفتم به جناب حافظ پناه ببرم و در پیشگاه او سری سبک کنم و خانه دل را به تفألی از غبار اندوه بتکانم. به نزدیکی باغ ملی که رسیدم نوای نوحه ای امام رضایی تمام حواسم را به خودش جلب کرد. راهم را به سمت منشأ این نوا تغییر دادم و خیمه ای را دیدم که بر بلندای آن نوشته بودند «چایخانه امام رضا(ع)». به سراغ مسئول آن چایخانه رفتم و از او خواستم دقایق کوتاهی درباره فعالیت این چایخانه گفت و گو کنیم.

او که نامش محسن ادیب و از خدام حرم شاهچراغ(ع) است با خوشرویی موافقت خود برای این گفت و گوی کوتاه خبری را اعلام کرد و در پاسخ به اینکه فلسفه راه اندازی این چایخانه در اینجا که یک محور گردشگری است، چیست؟ گفت: چایخانه امام رضا(ع) در واقع با هدف خدمت رسانی به گردشگران داخلی و خارجی راه اندازی شده و همه افرادی که در اینجا مشغول به کارند با اعتقاد قلبی خودشان آمده اند و از این محل درآمد و دستمزدی ندارند.

وی با تاکید بر اینکه این حرکت را باید حرکتی خودجوش و مردمی بدانیم گفت: کسانی که در این چایخانه فعالیت می کنند عمدتاً از خدام حرم احمدی و محمدی(ع) هستند.

 ادیب در عین حال براین نکته نیز تاکید کرد که امکان حضور عموم مردم در این چایخانه وجود دارد و چنانچه نذر و نیازی داشته باشند می توانند ساعات یا دقایقی را در تدبیر امور چایخانه مشارکت داشته باشند.

وی با اشاره به اینکه چایخانه در بعدازظهر روزهای پنجشنبه، مناسبت ها و ایام شهادت از ساعت ۴ عصر تا ۹ شب به مشتاقان و ارادتمندان امام رضا(ع) خدمت رسانی می کند ابرازداشت: تلاش ما براین است که در اینجا یک رویداد فرهنگی مذهبی رقم بخورد و مردمان حاضر در این محدوده برای دقایقی هم که شده حال و هوای معنوی شان عوض بشود، حتی با خوردن یک لیوان چای امام رضایی.

این خادم حرم احمدی و محمدی(ع) در ادامه سخنان خود گفت: بسیاری از افرادی که از این محدوده می گذرند و یا قصد رفتن به حافظیه را دارند برای دقایقی کنار چایخانه می آیند و از حال و هوای شان معلوم است که همنوا با صدای نوحه های امام رضایی به راز و نیاز مشغول اند. ادیب با تاکید براینکه هزینه های این چایخانه از محل نذورات و کمک های مردمی تامین می شود گفت: افرادی جذب این چایخانه  شده اند که برای خدمت، از شهرستان های همجوار خود را به شیراز می رسانند.

به گفته وی، این چایخانه نمادی شده برای همه افراد از سنین و جنسیت های مختلف و حتی سلایق و دیدگاه های گوناگون، جایی که می توانند برای دقایقی ظرف معنویت خودشان را پر کنند و بروند.

این خادم حرم احمدی و محمدی(ع) یکی از اتفاقات جالب توجه در حاشیه راه اندازی این چایخانه را برگزاری نماز اول وقت عنوان کرد و گفت: جالب است بدانید که برپایی نماز هم به صورت خودجوش انجام می شود و روحانی خودش می آید و مردم به او اقتدا می کنند.

ادیب یکی از رویدادهای حاشیه ای این چایخانه را فراهم کردن ابزار و امکانات نقاشی برای کودکان عنوان کرد و گفت: این برنامه برای فصل تابستان انجام می شد و با سرد شدن هوا در پاییز و زمستان برنامه های مناسب تری پیش بینی خواهد شد.

به گفته وی، شهروندان و گردشگران زیادی در کنار این چایخانه عکس های سلفی و خانوادگی می گیرند و همین بهانه ای شده تا به دنبال ایجاد صفحه ای در فضای مجازی برای این چایخانه باشیم و مسابقه ای را برای عکاسی ترتیب دهیم.

ادیب در پایان این گفت و گو در پاسخ به اینکه در حاشیه فعالیت چایخانه اتفاق خاصی را هم شاهد بوده که آگاهی از آن برای مخاطبان ما جالب باشد؟ گفت: چندی پیش یک خانواده دل شکسته خوزستانی که برای حاجتی قصد سفر به مشهد داشتند در اینجا بودند و ما از قضا همان روز پخت امام رضایی داشتیم. مرد خانواده وقتی از این موضوع آگاه شد به چایخانه آمد و  گفت: «در راه که می آمدیم با خودم گفتم ای امام رضا می شود من غذای تبرکی شما را بخورم و حاجتم را هم بگیرم؟» در این لحظه ما به او گفتیم: «شما امروز میهمان برادر امام رضا(ع) هستید». آن مرد خوزستانی پس از صرف غذا به شوخی به ما گفت: «احتمالاً حرم امام رضا(ع) دیگر غذا گیرمان نمی آید...» هنوز زمان کوتاهی از بیان این سخن مرد خوزستانی نگذشته بود که یک نفر به سمت ما آمد و گفت از خدام حرم امام رضا(ع) است و مکالمه ما را شنیده. همانجا تماس تلفنی با یکی از مسئولان حرم گرفت و برای اینکه این خانواده خوزستانی از خوان کرم امام رئوف و غذای حرم هم بهره مند باشند هماهنگی های لازم را انجام داد.