پیشکسوت تئاتر فارس درگذشت
محمدجواد بخشیزاده، پیشکسوت تئاتر و سینمای شیراز، به دلیل بیماری درگذشت و جامعه هنری فارس را در اندوهی عمیق فرو برد.
مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس شنبه در پی این درگذشت با انتشار پیامی گفت: در تاریخ تئاتر ایران، نام هنرمندانی به چشم میخورد که نامشان با یک شهر، یک گروه، یک شیوه کاری یا حتی چند نسل پس از خود پیوند خورده است و محمدجواد بخشیزاده از جمله این هنرمندان بود که نامش با تاریخ تئاتر فارس گره خورده است.
فقدان بخشیزاده موجب تاسف و تاثر است
مهدی رنجبر، ضمن آرزوی مغفرت از درگاه خداوند متعال، اعلام کرد: فقدان از دست دادن محمدجواد بخشیزاده، موجب تاسف و تاثر ما نیز شده است؛ این ضایعه جانگداز را خدمت همه اهالی فرهنگ و هنر و بهویژه هنرمندان تئاتر و سینما و خانواده سترگ آن مرحوم از صمیم قلب تسلیت گفته و بیتردید دوران زندگی پرثمر هنرمندانه ایشان، توشهای پربها برای سرای باقی در بهشت خداوندی خواهد بود.
مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس از حضرت باری تعالی، شادی روح و آمرزش ابدی آن هنرمند عزیز از دست رفته را مسئلت داشت و از جانب بخشنده مهربان، صبر جلیل و اجر جمیل برای بازماندگان گرانقدر آرزو کرد.
سابقه هنری؛ از شانزدهسالگی تا شصت سال استمرار
بخشیزاده متولد ۱۳۲۲ شیراز بود و از شانزدهسالگی وارد عرصه هنرهای نمایشی شد.
او پس از درگذشت پدر و در حالی که هنوز نوجوان بود، برای تامین زندگی خانواده وارد فضای کار شد و در کنار آن تحصیل شبانه را ادامه داد و ورود او به تئاتر از دل همین سختیهای زندگی شکل گرفت، تجربهای که بعدها در نگاه او به تئاتر و مخاطب بیتاثیر نبود.
او در دهههای بعد نهفقط به عنوان بازیگر و کارگردان، بلکه به عنوان یکی از چهرههای موثر در استمرار تئاتر شیراز شناخته شد و گروه تئاتر سپید را به عنوان یکی از قدیمیترین و فعالترین گروههای تاریخ تئاتر فارس بنیان گذاشت، گروهی که بیش از ۶۰ سال در حوزههای مختلف نمایشهای ایرانی، مذهبی، تاریخی و دیگر گونههای نمایشی فعالیت کرد.
در تاریخ تئاتر ایران، بخش قابل توجهی از روایت رسمی معمولا حول تهران شکل گرفته و جریانهای اثرگذار شهرهای دیگر کمتر دیده شدهاند و بخشیزاده از نمونههای روشن این وضعیت است؛ او سالها در شیراز با محدودیتها گروه تشکیل داد، نمایش تولید کرد، بازیگر تربیت کرد و برای تداوم جریان تئاتر تلاش کرد.
اهمیت او فقط در تعداد آثارش نیست، بلکه در ساختن امکان تئاتر در یک جغرافیای مشخص و ماندن در شیراز و جنگیدن برای شکل دادن به تئاتر مستقل از مرکز است.
از دیگر ویژگیهای بارز کارنامه او، توجه جدی به نمایش ایرانی و پیوند تئاتر با ادبیات فارسی بود.
او نمایش ایرانی را صرفا شکلی تاریخی برای اجرا نمیدید، بلکه آن را حامل نوعی جهانبینی میدانست و علاقه او به مضامین عرفانی، مذهبی، تاریخی و ادبی در آثارش دیده میشود.
از مهمترین آثار او میتوان به «رستم و سهراب» که در دهمین دوره جشنواره سراسری تئاتر فجر حضور داشت، «رستم و اسفندیار»، «پیر چنگی»، «آرشی دیگر» و آخرین اثرش «دلدار» که در کنار مقبره حافظ به اجرا درآمد، اشاره کرد.
او همچنین به عنوان بازیگر در سینما و تلویزیون در آثاری چون «ملک سلیمان»، سریال «امام علی (ع)» و «فرستاده» حضور داشت و نشان درجه یک هنری در رشته نمایش سنتی را دریافت کرد.
ادمین ۵ 




