بفرمائید لوح تقدیر...!

غیاث ملک حسینی-«خبرجنوب»/ عضو شورای شهر از کثرت برنامه های تقدیر و تجلیل از مدیران شهری و استانی در صحن شورا انتقاد کرد و گفت: شورای اسلامی شهر و روستا، نهادی مستقل و مردمی است که اصلی‌ترین وظیفه آن تصمیم‌سازی و ریل گذاری برای شهروندان در ابعاد محلی و نظارت بر عملکرد اداره کنندگان شهر به نمایندگی از شهروندان است.
ابراهیم کمالی با تاکید بر اینکه این وظایف قابل سلب نیست و شورا نیز باید پاسخگوی این قدرت تفویض شده باشد، گفت: وظیفه شورای اسلامی شهر است که کاستی‌ها و رنج های مردم به ویژه بخش های فراموش شده یا پشت گوش انداخته شده را ببیند و برای رفع آن تلاش کند.
وی با اشاره به اینکه عملکرد و کارنامه قابل قبول شهردار شیراز به ویژه در بخش‌های عمرانی و فنی بر کسی پوشیده نیست، ابراز داشت: با این حال این موضوع نباید سبب شود وظیفه ذاتی و نظارتی شورا کمرنگ شود و جلسات مختلف شورا به شکل افراطی، محل تشکر و تقدیرهای مداوم از مدیران شهری و استانی باشد.
به گفته این عضو پارلمان محلی، در حال حاضر ما بیش از اعمال شئون نظارتی شورا با تعریف و تمجیدهای مداوم از مسئولان برای انجام وظایف سازمانی خود روبرو هستیم. 
کمالی در همین ارتباط گفت: به عنوان مثال هفته گذشته علی رغم اینکه عملکرد فرهنگی مدیران استان در ایام نوروز غیرقابل دفاع و بسیار پر انتقاد بود از معاون استاندار در صحن شورا تقدیر شد، اما چرا؟
وی در بخش دیگری از سخنان خود در یک تذکر شفاهی گفت: محدود کردن‌های مداوم اعضای شورا در اظهار نظر و نادیده گرفتن عملکردهای خلاف آیین نامه برخی از اعضای خاص در جلسات علنی شورا موضوعی است که هر هفته‌به وضوح در برابر چشمان عموم مردم جامعه رخ می‌دهد و مردم و مخاطبان  می‌توانند در خصوص شیوه اداره جلسات قضاوت کنند. کمالی با طرح این پرسش که چگونه می‌توان از شورایی که هر روز دایره نظارتی آن با ایجاد محدودیت‌های جدید تنگ‌تر می‌شود، انتظار نظارت داشت؟ گفت: مسدود کردن مسیر نظارتی با زیر و رو کردن قوانین و کنار هم چیدن آنها، خط کش گذاشتن روی عملکرد اعضای شورا که مبادا یکی دو سانتی‌متر جابجا شوند و در عین حال نادیده گرفتن رفتارهای برخی اعضای دیگر و در نهایت گیر انداختن اعضا در تارهای عنکبوتی این محدودیت‌ها و حاشیه‌ها، باعث شده حرکت های مسئله محور و پیگیری‌های امورات مهم بر زمین بماند.
به گفته این عضو شورا، تضعیف قدرت نظارتی و مسئله محور نبودن شورا دو تیغه مهلکی است که تاثیرگذاری شورا را در جامعه کم خواهد کرد.