تشویق تماشاگران باعث شد چهل سال دوام بیاوریم

هدیه سادات میرمرتضوی-خبرجنوب/ لقبش «پدر تئاتر بهمئی» است. مردی که از دهه‌ی شصت نمایش کار می‌کند و از دهه‌ی هفتاد، مسئولیت انجمن نمایشی شهر خودش را به عهده دارد. ناگفته‌های فریدون مختاری، پیش‌کسوت عرصه‌‌ی هنرهای نمایشی استان کهگیلویه‌وبویراحمد را با هم می‌خوانیم.

نگذاشتم پرچم هنر بر زمین بماند

بازنشسته‌ی آموزش‌وپرورش از استان چهارفصل و زیبای کهگیلویه‌وبویراحمد شهرستان بهمئی هستم. تئاتر را با طنز و از دهه‌ی شصت که دوران مقطع متوسطه را می‌گذراندم شروع کردم. گروه نمایش ما در کلیه‌ی مناسبت‌ها دعوت می‌شد تا مشکلات مردم را در قالب طنز روی صحنه ببریم. گاهی اجراهایی با نزدیک به دو تا سه هزار نفر بیننده داشتیم. این گروه، اول از دانش‌آموزان علاقه‌مند و با استعداد در کنار چند معلم شروع به کار کرد. نزدیک به پنجاه نفر از همکاران فرهنگی با گروه ما همکاری داشتند ولی هر کدام بعد از دو، تا سه سال کنار می‌رفتند، تنها من بودم که ماندم و نگذاشتم پرچم هنر بر زمین بماند. به طوری که اگر خودستایی نباشد، مردم من را پدر تئاتر بهمئی می‌نامند یا به گفته‌ی دکتر رحمان اکبری که گفت: اگر نمایش‌های فریدون مختاری نبود، منطقه‌ی بهمئی به شهرستان تبدیل نمی‌شد. من از پایان دهه‌ی هفتاد تا الان هم مسئول انجمن نمایش شهرستان بهمئی هستم.

هنوز کمبودهایی هست

بهمئی هم مثل خیلی از شهرها مشکلاتی در حوزه‌ی تئاتر داشت که شامل نداشتن سالن نمایش،کمبود پلاتو،کمبود نیروی انسانی مانند نویسنده، کارگردان، بازیگر و طراح دکور و صحنه بود. ولی با پیگیری‌های مکرر، الحمدالله حالا، هم سالن نمایش داریم، هم پلاتو و هم نویسنده و کارگردان، اما در زمینه‌ی کارگردانی و بازیگری حرفه‌ای هنوز کمبودهایی هست. به علت اجراهای زیاد و شرکت در جشنواره‌های استانی و کشوری، شهرستان ما دارای ساختمان مجتمع فرهنگی شد که شامل سالن نمایش پلاتو، نگارخانه، اتاق برای هر انجمن جداگانه، سالن ویدئوی تک و مهمان‌سرا است.

گروه نمایش هنر ماندگار

شهرستان بهمئی یکی از قطب‌های تئاتر استان کهگیلویه‌وبویراحمد است. ما چند گروه نمایش داریم که مهم‌ترین و باسابقه‌دارترین گروه طنز، توسط خودم و تحت‌عنوان گروه «نمایش هنر ماندگار» ایجاد شده است. گروه‌های دیگری نیز هستند که هر ساله در جشنواره‌ی استانی مقام می‌آورند و راهی جشنواره‌ی فجر کشوری می‌شوند. مثلا امسال در جشنواره‌ی خلیج فارس بین پنج استان در بخش خیابانی اول شدیم و در جشنواره‌ی فجر کشوری افراد دارای معلولیت با پنج دیپلم افتخار، مقام نخست را به‌دست آوردیم. گروه نمایش «هنر ماندگار» نیز امسال با نمایش «ایستگاه آخر» با اجراهایی در سطح استان و خوزستان فعالیت گسترده‌ای داشت که درآمد قابل‌قبولی نیز به‌همراه آورد. خوشبختانه استقبال مردم بهمئی از نمایش بی‌نظیر است و مخاطبان زیادی با عشق و افتخار به دیدن آثار نمایشی می‌آیند. اصلا همین تشویق چنین مردمی موجب شده که ما بتوانیم از دهه‌ی شصت تا الان این هنر را ادامه دهیم.

کارگاه‌های آموزشی؛ خروجی‌ بهتر

در شهر ما، از بین انواع نمایش، طنز صحنه‌ای، مخاطب بیشتری دارد. چرا که مشکلات مردم را در قالب طنز به روی صحنه می‌آورد، آن‌ها را به مسئولین گوشزد می‌کند و دارای سابقه‌‌ی بیشتری است. ولی نمایش خیابانی هم یک دهه است که جا افتاده و دارد جایگاه خود را به‌دست می‌آورد. اما متأسفانه به تئاتر کودک و نوجوان اصلا توجهی نشده و اقدامی در این زمینه صورت نگرفته است. ما در بحث آموزش، در سطح شهرستان کلاس‌های آموزشی در زمینه‌ی کارگردانی و بازیگری و نویسندگی برگزار کرده‌ایم که ماحصل آن استعدادیابی نسل جوان بود و باعث شد تعداد بیشتری به نمایش رو بیاورند. کارگاه‌ها و ورکشاپ‌های متعددی طی سال‌های اخیر در بهمئی تشکیل شده است و همچنان ادامه دارد. این آموزش‌ها قطعا موجب حرفه‌ای شدن بازیگران و کارگردانان می‌شود و در نهایت، خروجی آن، آثاری بهتر و قوی‌تر خواهد بود. در پایان اگر بخواهم حرف نگفته‌ای را گوشزد کنم این است که متأسفانه هنرمندان از طرف نهادهای دولتی حمایت نمی‌شوند و به همین خاطر گروه‌ها هر ساله ریزش بازیگر دارند که این، معضلی در تئاتر است و باید درباره‌اش چاره‌جویی کرد.