فارس؛ سهم یک نفره از تیم ملی جوانان!

علی جمشیدپور- «خبرجنوب»/ وقتی فهرست جدید تیم ملی فوتبال جوانان ایران منتشر شد، بیش از آنکه نام‌ها جلب توجه کند، سهم باشگاه‌ها و استان‌ها بود که حرف‌های زیادی برای گفتن داشت. سپاهان با پنج نماینده، آلومینیوم اراک با چهار بازیکن و خیبر خرم‌آباد با سه ملی‌پوش، بیشترین سهم را در اردوی قاسم حدادی‌فر به خود اختصاص دادند؛ آماری که نشان می‌دهد این باشگاه‌ها در سال‌های اخیر سرمایه‌گذاری هدفمندی روی فوتبال پایه انجام داده‌اند. اما در میان این فهرست، سهم استان فارس؛ استانی که دو باشگاه ریشه‌دار و پرهوادار فجر شهید سپاسی و برق شیراز را در اختیار دارد، تنها به یک نام خلاصه می‌شود؛ ماهان علیپور، وینگر جوان برق شیراز.

همین یک آمار، پرسشی جدی را پیش روی فوتبال فارس قرار می‌دهد؛ استانی که سال‌ها یکی از مراکز اصلی استعدادپروری فوتبال ایران بود، چرا امروز فقط یک بازیکن در اردوی تیم ملی جوانان دارد؟

سال‌های نه‌چندان دور، شیراز یکی از مهم‌ترین مراکز تولید استعداد فوتبال کشور بود. بازیکنان زیادی از دل فوتبال فارس به لیگ برتر و تیم‌های ملی راه پیدا می‌کردند و حضور نام‌های بزرگ در فوتبال ایران، نتیجه سال‌ها فعالیت مدارس فوتبال، مسابقات منظم پایه و باشگاه‌هایی بود که به آینده نگاه می‌کردند. اما امروز شرایط به گونه‌ای تغییر کرده که حتی استان‌هایی با امکانات و سابقه کمتر، سهم بیشتری از تیم‌های ملی پایه دارند.

نگاهی به فهرست تیم ملی جوانان نشان می‌دهد سپاهان با پنج بازیکن، آلومینیوم اراک با چهار نماینده و خیبر خرم‌آباد با سه بازیکن، بیشترین سهم را در اختیار دارند. پس از آن نیز باشگاه‌هایی مانند فولاد، ذوب‌آهن، گل‌گهر و پرسپولیس هر کدام دو بازیکن به اردوی تیم ملی فرستاده‌اند. در مقابل، سهم فوتبال فارس تنها یک بازیکن است؛ آن هم از باشگاه برق شیراز، نه فجر سپاسی که امروز تنها نماینده استان در لیگ برتر فوتبال ایران محسوب می‌شود.

این تفاوت اتفاقی نیست. باشگاه‌هایی مانند سپاهان سال‌هاست آکادمی فوتبال را به عنوان مهم‌ترین سرمایه‌گذاری خود می‌بینند. بازیکنان نوجوان و جوان در این باشگاه‌ها مسیر مشخصی برای پیشرفت دارند؛ از تیم‌های پایه تا لیگ برتر. آلومینیوم اراک نیز طی سال‌های اخیر با اعتماد به بازیکنان جوان و استفاده از آن‌ها در تیم بزرگسالان، توانسته سهم قابل توجهی در تیم‌های ملی پایه داشته باشد. حتی خیبر خرم‌آباد که تا چند سال پیش جایگاه امروز را در فوتبال ایران نداشت، اکنون سه بازیکن در اردوی تیم ملی جوانان دارد؛ آماری که حاصل توجه به فوتبال پایه و برنامه‌ریزی بلندمدت است.

در مقابل، فوتبال فارس سال‌هاست بیش از آنکه به ساختن آینده فکر کند، درگیر مسائل روزمره شده است. تغییرات مدیریتی، مشکلات مالی، نبود برنامه مشخص برای تیم‌های پایه و کم‌رنگ شدن نقش آکادمی‌ها باعث شده استعدادهای استان یا دیده نشوند یا برای ادامه مسیر راهی باشگاه‌های دیگر شوند. بسیاری از فوتبالیست‌هایی که امروز در تیم‌های پایه باشگاه‌های بزرگ کشور بازی می‌کنند، ریشه در فوتبال فارس دارند اما فرصت رشد را در استان خود پیدا نکردند.

فجر شهید سپاسی که حالا دوباره در لیگ برتر حضور دارد، می‌توانست ویترین فوتبال پایه استان باشد، اما بررسی فهرست تیم ملی جوانان نشان می‌دهد حتی یک بازیکن از این باشگاه در اردو حضور ندارد. این در حالی است که فلسفه وجودی بسیاری از باشگاه‌های حرفه‌ای، تربیت بازیکن و رساندن آن‌ها به تیم‌های ملی است؛ موضوعی که امروز در باشگاه‌هایی مانند سپاهان، آلومینیوم و حتی خیبر به وضوح دیده می‌شود.

البته دعوت ماهان علیپور از برق شیراز، اتفاقی ارزشمند برای فوتبال استان است و نشان می‌دهد هنوز استعداد در فارس کم نیست. اما آیا یک بازیکن، سهم شایسته فوتبالی است که روزگاری یکی از قطب‌های کشور محسوب می‌شد؟ پاسخ این سؤال را باید مدیران و متولیان فوتبال استان بدهند.

شاید زمان آن رسیده باشد که به جای خوشحالی از حضور یک نماینده در تیم ملی، از خود بپرسیم چرا استانی با این ظرفیت، این همه مدرسه فوتبال، دو باشگاه باسابقه و هزاران نوجوان مستعد، امروز تنها یک سهمیه در اردوی تیم ملی جوانان دارد. اگر این سؤال به درستی پاسخ داده نشود، بعید نیست چند سال دیگر همین یک سهمیه هم از فوتبال فارس گرفته شود؛ اتفاقی که برای استانی با این پیشینه، بیش از هر چیز زنگ خطری برای آینده فوتبال خواهد بود.