شب، موسیقی و دیگر هیچ

محوطه ی موسسه خیریه ی نمازی شلوغ است. میهمانان با لبخندهایی مهربان و دسته گل های

رنگارنگ، بی صبرانه منتظر اجرای گروه »هم نوایان نوای شورانگیز شیراز« هستند. اجرایی که حاصل هفت ماه تالش از

فروردین تا مهرماه است. بالاخره میهمانان به سالن دعوت می شوند و روی صندلی ها جای می گیرند. چیزی نمی گذرد که

هنرمندان روی صحنه حضور می یابند. استاد حسین منحصری تنبکنواز، استاد جمال آخوندی نوازنده ی تار و امیر روحانی به

عنوان پیانیست. حاال نوبت خوانندگان است. سه خواننده ی آقا در وسط صحنه قرار می گیرند و بانوانی در دو گروه آلتو و

سوپرانو در دو طرف. کنسرت با اجرای نوازندگان شروع می شود.

دل بال شد مبتال شد

»نمی شه غصه ما رو یه لحظه تنها بذاره؟، نمی شه این قافله ما رو تو خواب جا بذاره؟/ دلم از اون دل های، قدیمیه از اون

دل هاست، که می خواد عاشق که شد، پا روی دنیا بذاره...« آهنگ آرزوها از محمد نوری و سرودهی حسین منزوی، آغازگر

این اجراست که با هم نوایی هنرمندان و تشویق حضار، به سرانجام می رسد. دل بال شد مبتال شد، ترانهای با تنظیم عماد رام

است که در دومین قطعهی گروه هم نوایان، در سالن طنین انداز می شود . »یارب دگر از خلق جهان بی خبرم کن، چون سرو

سرافراز چمن بی ثمرم کن/ آثار من آتش بزن و بی اثرم کن، دیگر ز هنر خسته شدم بی هنرم کن...« سروده ی رحیم معینی

کرمانشاهی و تنظیم عماد رام، اثر بعدی است که هم خوانی می شود. شورانگیز نسیمی سرپرست گروه درباره ی چگونگی

انتخاب قطعات این کنسرت می گوید: »ژانر کلی موسیقی ما پاپ سنتی بود. سعی کردم قطعاتی را انتخاب کنم که کمتر شنیده

شده یا حتی اصالً شنیده نشده باشند. جالب این بود برای هر قطعهای که انتخاب می کردم، نظر افرادی که به موسیقی گوش

داده بودند، این بود که قبالً اصالً این آثار به گوششان نخورده است. در نهایت چند قطعه از بزرگان موسیقی ایران مانند

زندهیاد عماد رام، زنده یاد نادر گلچین و زنده یاد محمد نوری انتخاب شد. همه ی این قطعات، از نظر هنری فاخر و زیبا بودند،

اما کارهای زنده یاد عماد رام که در طول سال ها مهجور مانده، بیشتر مورد توجه قرار گرفتند و انتخاب های اصلی ما از آثار

ایشان بود

از اشتغال تا عشق

»به تو می گم که نشو دیوونه ای دل« از نادر گلچین قطعه ای دیگر است که هم خوانی می شود. البالی قطعات اجرایی

خوانندگان، چند قطعه هم توسط نوازندگان تکنوازی می شود و سالن را به وجد می آورد. همچنین اجرای ترانه های محلی

شیرازی تماشاگران را به همراهی با گروه وا می دارد. گروهی که نسیمی درباره ی آن توضیح می دهد: » در گروه ما، بیست و

پنج خانم شرکت داشتند که دوازده نفر آلتو و سیزده نفر سوپرانو بودند. بعدها پنج آقا هم اضافه شدند و تعداد خواننده ها سی

نفر شد. سه نوازنده ی تار، تنبک و پیانو هم هستند. نزدیک به اجرا برای بعضی دوستان مشکالتی پیش آمد و نتوانستند در

اجرا شرکت کنند . ما با بیست و سه نفر روی سن رفتیم. از لحاظ مهارت، همه جور هنرجو دارم که واقعا بعضی هایش ان با وجود

گرفتاری و دغدغه باز عاشق موسیقی و آواز هستند. اکثر اعضاء شاغل هستند، روان شناس، مدیر بازرگانی، معلم، نخبه ی

کشوری که چندین ثبت کشوری و جهانی داشت، کارمند علوم پزشکی، فیلم بردار و...«

تاریک و روشن

قطعه ی »بی وفایی« از عماد رام اثر دیگری است که در شب همسرایی گروه کُر »هم نوایان نوای شورانگیز شیراز« اجرا

میشود. حاال نوبت استاد جمال آخوندی است که با صدای گرم و بی نظیرش با قطعهی »آتیش پاره« در سالن شعف ایجاد

کند. »در قلبم توفان کردی، تا رو از من پنهان کردی، کم پیدایی آتیش پاره/ چون شعله از جا خیزی، چون برق از چشمم

بگریزی، بگریزی از من یک باره/ لبخندت شور انگیز د، از چشمانت افسون خیزد، افسون آری آتیش پاره/ چشمان آهو داری، در

چشمانت جادو داری، سوز دل را بنما چاره...« در ادامه، استاد قطعهی دیگری می نوازد که با دکلمهی دالرا سپاهی همراه

میشود . برنامه با معرفی اعضای گروه به پایان می رسد و در انتها همه ی سالن همراه با هنرمندان، یک دل و یک صدا سرود

»ای ایران« را سر می دهند تا این شب موسیقیایی، با شکوهی وطندوستانه سرانجام گیرد. حاال نوبت حضار است که با تشویق

بیامان، هنرمندان را به ادامه ی این راه روشن، امیدوار کنند. هنرمندانی که طبق گفته های شورانگیز نسیمی با وجود همه ی

سختی ها و چالش ها، هفت ماه تالش کردند تا بهترین خودشان را ارائه د هند. اما این بانوی هنرمند گالیه مندی هایی هم دارد.

»استقبال از برنامه خیلی خیلی ضعیف بود. حتی یک سوم فروش نداشتیم و اکثر مهمانان مدعو بودند. هزینه ی سالن، صدابردار،

فیلمبردار و هزینه های جانبی دیگر هم از این اجرا حاصل نشد.« موقع تقدیر از هنرمندان و اهدای دسته های گل به آنان

ناگهان برق می رود تا این اجرای خاطرهانگیز، پایان متفاوتی را رقم بزند. همراه با خنده های پرهیجان، دیده بوسی های صمیمانه

و عکس های سلفی زیر نور چراغقوههای موبایل.

هدیه سادات میرمرتضوی – خبر جنوب