خزان معیشت!

ایزدی - «خبرجنوب»/ پاییز است و سفره های خزان زده، درد مشترک خیلی از کسانی است که این روزها با کمترین درآمد، روزگار می گذرانند. سوگ یعنی کارگر یا کارمندی که با داشتن یک فرزند، ماهانه 10 میلیون و 897 هزار تومان حقوق می گیرد و اجاره آنها حداقل 8 میلیون تومان است! حزن یعنی زور حداقل بگیرها به سبد معیشتی 36 میلیون تومانی در ماه نرسد و درآمد، هزینه های 14 میلیون تومانی خوراکی ها را هم پوشش ندهد.  

تورم بر زندگی خانوارهای کارگری سایه انداخته و دستمزد آنها حتی یک سوم از هزینه های زندگی را تامین نمی کند. با یک حساب سرانگشتی متوجه خواهید شد که یک زندگی ساده با حذف بسیاری از ضرورت ها بیش از 25 میلیون تومان در ماه، پای مردم آب می خورد این در حالیست که هزینه‌های آموزش فرزندان، تامین یک مسکن نقلی و پول درمان و بهداشت هم رقم سنگینی است.

 در این آشفته بازار گرانی شاید بتوان از خرج و مخارج غیرضروری همچون مسافرت، صرف نظر کرد اما اجاره بها، خوراک، پوشاک، درمان و تحصیل، هزینه هایی نیست که قابل چشم پوشی باشد. شهریورماه امسال نان، پا در رکاب گرانی گذاشت و مهرماه نیز فصل تلخ گرانی لبنیات بود. از افزایش قیمت میوه، سبزیجات و حبوبات گرفته تا رشد نجومی نرخ اجاره بها، تنها برخی زخم های مردم در همین چند وقت اخیر بوده است.

اگر قرار باشد فردی حتی ساده ترین غذاهای ممکن را در طول یک ماه برای خانواده اش تهیه کند، هزینه آن قابل توجه خواهد بود. اگر یک خانواده چهار نفره در طول ماه با حذف گوشت، برنج، مرغ، ماهی، آجیل و میوه های آن چنانی بخواهند زندگی کنند باز هم برای تامین اقلامی همچون سیب‌زمینی، بادمجان، کدو سبز، انواع حبوبات، قارچ، گوجه، خیار، تخم‌مرغ، نان، پنیر، سبزیجات و چند قلم میوه با قیمت نه چندان بالا، خرما و چای حداقل باید یک چهارم از درآمد خود را صرف کنند.

 بر اساس تحقیقات «خبرجنوب» در صورتی که یک خانواده کارگری چهار نفره، یک روز در میان برای صبحانه خود نان، پنیر، خیار و گوجه و یا نیمرو استفاده کنند و برای ناهار نیز غذاهای ساده ای مثل آش رشته، کوکو سیب زمینی، کشک و بادمجان، کوکوسبزی، عدسی، املت و برنج ساده ای مثل دمپختک مصرف کنند و وعده های شام را هم فقط نان و پنیر بخورند باید یک و نیم برابر دستمزد سرپرست خانوار به تامین این اقلام اختصاص یابد.

برای تامین این حجم از مواد غذایی در طول یک هفته حداقل به 3 بسته پنیر، 2 کیلو گوجه و خیار، یک شانه ۳۰ عددی تخم‌مرغ، یک کیلوگرم بادمجان و سیب‌زمینی، یک کیلوگرم عدس و سایر حبوبات، سبزی و روغن نیاز است. اگر قیمت نان، لبنیات و میوه و تره بار هم به آن اضافه کنید و هزینه های ضروری همچون آب، برق، گاز، بهداشت و درمان، تحصیل و حمل و نقل را هم در نظر بگیرید این خرج و مخارج، دو برابر بیش از دریافتی یک کارگر یا کارمند ساده است. از غذاهای شاهانه، مسافرت، سرگرمی و اوقات فراغت که فاکتور بگیریم و بخواهیم خرج و مخارج هر فرد را در طول ماه بررسی کنیم باز هم به یک عدد نجومی می رسیم.

هزینه‌ها و خرج‌های ماهانه یک فرد بستگی به نحوه زندگی، شهر محل اقامت و سطح درآمد او دارد اما با یک برآورد متوسط از هزینه‌های ماهانه یک نفر گزاره هایی به دست می آید که قابل تامل است.

بر اساس بررسی های «خبرجنوب» اگر فردی بخواهد به تنهایی زندگی کند بسته به نوع و سبک زندگی باید برای خرید مواد غذایی ساده در طول ماه حدود 2 تا 4 میلیون تومان کنار بگذارد. از هزینه های 2 تا 3 میلیون تومانی حمل و نقل گرفته تا مخارج 500 هزار تومانی تلفن و اینترنت در ماه و در نظر گرفتن هزینه 2 تا 4 میلیون تومانی پوشاک و همچنین لوازم شخصی و خریدهای روزمره، می توان نتیجه گیری کرد که یک زندگی ساده مجردی با لحاظ حداقل 6 تا 8 میلیون تومان اجاره بها در شهری همچون شیراز بیش از 17 میلیون تومان تمام می شود. اگر همین فرد بخواهد هزینه آرایشگاه، درمان، سرگرمی و یک تفریح ساده را هم به برنامه ماهانه خود اضافه کند حداقل باید بیش از 5 میلیون تومان برای این موارد کنار بگذارد.

در هر حال این روزها با هجوم گرانی، سفره های مردم روز به روز کوچک تر می شود و برای تهیه یک نان و پنیر ساده در وعده صبحانه حداقل باید روی یک سوم درآمد روزانه یک کارگر خط کشید. حقوق و درآمد بسیاری از مردم به نیمه های ماه هم قد نمی دهد و اگر آنها مستاجر نباشند و هیچ نوع اقساطی نیز روی شانه هایشان سنگینی نکند، دو سوم از ماه را باید در دلهره نداری سپری کنند.