باباکوهی شیراز؛ تلاقی عرفان، تاریخ و طبیعت در قلب کوههای شمالی شهر
منطقه باباکوهی در شمال شیراز، با برخورداری از پیشینهای تاریخی و معنوی، بهویژه بهواسطه آرامگاه عارف نامدار «ابنباکویه»، به یکی از مهمترین مقاصد گردشگری و زیارتی این شهر تبدیل شده است.
ادمین ۵
باباکوهی، از مناطق شناختهشده شیراز، در نزدیکی دروازه قرآن و در دامنه کوههای شمالی این شهر قرار دارد. این منطقه علاوه بر طبیعت چشمنواز، به دلیل میزبانی آرامگاه یکی از عرفای برجسته ایران، جایگاهی ویژه در میان جاذبههای فرهنگی و مذهبی فارس پیدا کرده است.
ابومحمد بن عبدالله شیرازی، مشهور به «ابنباکویه» یا «باباکوهی»، از عارفان و صوفیان برجسته قرن چهارم و پنجم هجری قمری به شمار میرود. وی پس از سالها تحصیل و سفر به مراکز علمی جهان اسلام، به شیراز بازگشت و با انتخاب زندگی زاهدانه، سالهای پایانی عمر خود را در کوههای شمالی این شهر به عبادت و خلوتنشینی گذراند.
آرامگاه این عارف در داخل غاری طبیعی قرار دارد و قدمت آن به دوره آلبویه نسبت داده میشود. وجود چشمه، ایوان سنگی و آثار دوره قاجار در اطراف این محل، بر اهمیت تاریخی و فرهنگی آن افزوده است.
در سالهای اخیر، باباکوهی با توسعه زیرساختها به پارک کوهستانی تبدیل شده و امکاناتی نظیر مسیرهای پیادهروی، پارکینگ و خدمات رفاهی در آن فراهم شده است. این موضوع باعث افزایش استقبال گردشگران و شهروندان از این منطقه شده است.
چشمانداز گسترده باباکوهی به شهر شیراز، بهویژه در ساعات طلوع و غروب، از دیگر ویژگیهای شاخص آن به شمار میرود و این منطقه را به یکی از مقاصد محبوب برای تفریح و طبیعتگردی تبدیل کرده است.
زندگینامه کوتاه ابنباکویه
ابومحمد بن عبدالله شیرازی، معروف به ابنباکویه، از عرفای نامدار سدههای چهارم و پنجم هجری قمری است. وی در سال ۳۳۷ هجری قمری متولد شد و در طول زندگی خود به تحصیل علوم دینی و سیر و سلوک عرفانی پرداخت.
ابنباکویه پس از سفرهای متعدد علمی، به شیراز بازگشت و زندگی زاهدانه و گوشهنشینی در کوه را برگزید. او سالهای پایانی عمر خود را در خلوت کوههای شمالی شیراز سپری کرد و سرانجام در سال ۴۴۲ هجری قمری درگذشت.
آرامگاه وی که امروزه به «باباکوهی» شهرت دارد، بهعنوان یکی از مهمترین مکانهای معنوی و تاریخی شیراز شناخته میشود.
