یکشنبه، آبی دل زردپوش باشیم

علی جمشیدپور- «خبرجنوب»/ خاطرم هست چند سال پیش، فجر سپاسی پس از 8 سال دوری از سطح اول فوتبال ایران و در فصل 1400-1401 لیگ برتر فوتبال کشور حضور داشت. آن شب صعود به یادماندنی را فراموش نمی کنم اما نتایج ضعیف این تیم در آن رقابتها که به دلیل ویروس کرونا در ورزشگاه های بدون تماشاگر برگزار می شد، بسیار ناراحت کننده بود. اما حالا تنها با گذشت 7 هفته از لیگ برتر 1404-1405، با تیمی شایسته و قابل احترام روبرو هستیم؛ فجری که تنها با گذشت چند هفته از آغاز این رقابتها موفق به کسب 3 پیروزی، 3 تساوی و یک شکست شده که به مراتب از آمار دو پیروزی از 30 تقابل در آخرین حضورش در لیگ برتر بهتر است.

یکشنبه هفته آینده، نماینده شیراز میزبان آبی های پایتخت است. استقلالی که در هر شهر ایران هواداران پرتعدادی دارد و گمان می رود ورزشگاه پارس، روزی رویایی با حضور علاقمندان به فوتبال را
 سپری کند.

اکنون نکته ای که حائز اهمیت است درک صحیح ما از نحوه برخورد با تیم هایی که طرفدارش هستیم و تیم های که متعلق به شهرمان است. در کشورهای صاحب سبک فوتبال مانند انگلیس، وقتی در جام حذفی تیم های لیگ های دسته چندم میزبان بیگ سیکس (همان چند تیم لیگ برتر انگلیس که همه طرفدارش هستند) می شوند، می بینیم که ورزشگاه های کوچکشان مملو از هواداران تیم شهرشان می شود؛ کسانی که قطعا طرفدار تیم حریف نیز هستند اما اهم و فی الاهم را می دانند.

هدف از این زیاده گویی ها تشریح شرایط بود که اگر زردپوشان شیرازی با تلاشی درخور و قابل ستایش در لیگ برتر حضور نداشتند، سرخابی ها هم پایشان به شیراز نمی رسید که حالا بخواهیم ستاره ها و اسطوره های فوتبال ایران را از نزدیک ببینیم.

پس همانطور که فجر سپاسی با شایستگی تمام و به دور از نام و آوازه تیم های متمول فوتبال کشور، در مقابلشان قد علم کرده، می طلبد گذشته از طلب قانون 90 به 10 و با حفظ مهمان نوازی پرآوازه شیرازی ها، شرایط میزبانی شایسته ای را به جا بیاوریم و نشان دهیم شیرازی ها و فارسی ها نیز در وهله اول طرفدار تیم شهرشان هستند و چیزی از تبریز و اصفهان و آبادان و ... کم ندارد.

بیاییم مانند ورزشگاهمان که به روز و مدرن شد، درکمان از طرفداری را هم به روز کنیم!