شیرصفت: اتفاق‌های بزرگ در کاراته رقم می‌زنم

علی جمشیدپور-«خبرجنوب»/ قهرمان ۲۱ ساله ملی‌پوش می‌گوید: استان فارس پر از استعداد در رشته کاراته است اما نبود اسپانسر و کمبود مربیان سطح‌بالا مانع اصلی رشد قهرمانان است. مهمان سرویس ورزشی «خبرجنوب»، شیر صفت قهرمان جوان و ملی پوش رشته کاراته است.گپ و گفت ما را با این ورزشکار تلاشگر بخوانید.

**برای شروع، لطفاً خودتان را معرفی کنید و از آغاز مسیرتان در کاراته بگویید.

محمدحسین شیرصفت هستم؛ جوانی که از پنج‌سالگی با ضرباهنگ نفس‌گیر کاراته بزرگ شد. شروع این مسیر بیشتر از هر چیز تحت تأثیر برادرم بود. او سال‌ها در کاراته فعال بود و افتخار پوشیدن پیراهن تیم ملی را داشت. دیدن تلاش‌ها و موفقیت‌هایش جرقه‌ای در ذهن من زد. همان روزها فهمیدم که این رشته قرار است بخش جدی و همیشگی زندگی من باشد. از همان کودکی تمرین برایم فقط ورزش نبود؛ تبدیل شد به یک سبک زندگی.

**وضعیت کاراته در شیراز و استان فارس را چطور ارزیابی می‌کنید؟

شیراز و فارس گنجینه‌ای از استعداد است. جوانانی باانگیزه، سختکوش و عاشق تاتامی. اگر کمی امکانات و توجه بیشتری وجود داشته باشد، این استان توانایی خلق ستاره‌هایی دارد که نه‌ تنها در کشور بلکه در آسیا و جهان بدرخشند. پتانسیل در فارس کم نیست، موضوع حمایت است که باید  تقویت شود.

**به‌نظر شما مزیت‌های کاراته فارس چیست؟

استان ما یکی از پرتعدادترین جامعه‌های کاراته‌کشور را دارد. از کودکان تا بزرگسالان، علاقه به این رشته بی‌نظیر است. همین جمعیت بالای ورزشکاران یک فرصت بزرگ است؛ فرصت ساخت نسل‌های پیاپی قهرمان. اگر این ظرفیت درست هدایت شود، می‌تواند نتایج بزرگی برای استان رقم بزند.

**اما در کنار مزیت‌ها، کمبودها هم وجود دارد. مهم‌ترین مشکل امروز کاراته فارس چیست؟

بزرگ‌ترین مشکل، نبود اسپانسر است. این کمبود مثل سایه همیشه همراه ماست. در ورزش حرفه‌ای، بدون پشتوانه مالی هیچ برنامه‌ای پایدار نمی‌ماند. خود من بارها نشان داده‌ام هر زمان حمایت بوده، نتیجه هم بوده. اما وقتی ورزشکار دغدغه هزینه اردو، مسابقه، تغذیه و حتی رفت‌وآمد داشته باشد، مسیر قهرمانی سخت‌تر می‌شود.

**ارزیابی شما از سطح مربیان در فارس چیست؟

ما مربیان پرتلاش زیادی در استان داریم، اما صادقانه باید گفت از نظر فنی تعداد انگشت‌شماری هستند که توان ساخت قهرمان ملی و بین‌المللی را داشته باشند. سطح کاراته ایران بسیار بالاست و برای رقابت با بهترین‌های کشور باید مربیانی داشت که خودشان سال‌ها در سطح بالا تجربه کرده باشند. استان ما هنوز در این بخش باید قدم‌های جدی‌تری بردارد.

**از تجربه حضور در انتخابی‌ها و مسابقات بین‌المللی بگویید.

انتخابی تیم ملی در ایران چیزی کمتر از یک میدان آسیایی ندارد. فشار، کیفیت کار و رقابت آن‌قدر بالا است که گاهی ورزشکارها از رقابت انتخابی بیشتر از مسابقه خارجی می‌ترسند. اما مسابقات آسیایی و جهانی فضای متفاوتی دارند. هیجان، جو سالن و سختی رقابت چند برابر می‌شود. برای همین است که برخی بازیکنان که در کشور خوب نتیجه می‌گیرند، اما خارج از کشور عملکرد مطلوبی ندارند. موفقیت جهانی به آمادگی روحی فوق‌العاده احتیاج دارد.

**در مورد داوری کاراته فارس چه نظری دارید؟

داوری در استان نیاز جدی به ارتقا دارد. چند داور شاخص داریم اما کافی نیست. برای مسابقات حساس باید داورانی داشت که تجربه بالا و تمرکز دقیق داشته باشند. خوشبختانه نسل جدید داوران جوان در حال رشد هستند و امید داریم آینده روشنی بسازند.

**خودتان تجربه اشتباه داوری داشته‌اید؟

بله، اشتباه قضاوت همیشه ممکن است. در مسابقات قهرمانی آسیا ۲۰۲۱ قزاقستان، در مرحله نیمه‌نهایی اشتباهاتی رخ داد که فرصت حضور در فینال را از من گرفت. هرچند چنین چیزی تلخ است، اما قبول دارم که ورزشکار باید آن‌قدر خوب باشد که حتی اشتباه داوری هم سرنوشت مسابقه را تغییر ندهد. این نگاه همیشه من را در تمرین‌ها مصمم‌تر کرده است.

**رسیدن به تیم ملی برای خیلی‌ها یک رؤیاست. این مسیر برای شما چگونه بود؟

رسیدن به پیراهن تیم ملی همان آرزوی بچگی من بود. برایش زندگی حرفه‌ای انتخاب کردم؛ تمرینات منظم، برنامه‌ریزی دقیق و کنار گذاشتن خیلی از لذت‌های معمول یک نوجوان. اما بعد از رسیدن تازه سختی‌ها شروع می‌شود. اردوهای تیم ملی فشار روانی و جسمی سنگینی دارد. کنار آمدن با انضباط اردو و احترام به بزرگ‌ترهای تیم، بخشی از چالش‌های اولیه هر بازیکن تازه‌وارد است.

**بعد از ورود به اردو، چه تغییری در زندگی یک ورزشکار ایجاد می‌شود؟

شاید مردم فقط مدال را ببینند، اما پشت هر مدال ساعت‌ها سختی و فشار است. وقتی عضو تیم ملی می‌شوی، نگاه جامعه تغییر می‌کند. حالا تو فقط نماینده خانواده‌ات نیستی؛ نماینده یک استان و یک کشور هستی. رفتارت، کلامت، برخوردت، همه زیر ذره‌بین است. همین مسئولیت، هم سخت است و هم افتخارآفرین.

**نظر شما درباره کادرهای فنی تیم ملی چیست؟

در سال‌های اخیر با کادرهای مختلفی تمرین کرده‌ام و از هرکدام چیزهای ارزشمندی یاد گرفته‌ام. ورود کادر جدید به نظرم انگیزه زیادی برای بازیکنان ایجاد کرده. حضور سجاد گنج‌زاده هم یک اتفاق مثبت است. او خودش نماد کاراته ایران است و حضورش به تیم انرژی خاصی داده.

**ساخت «خانه کاراته فارس» تا چه اندازه مهم بوده است؟

به‌نظرم یکی از بهترین اتفاقات سال‌های اخیر بوده. خانه کاراته، پایگاه اصلی رشد این رشته در استان است. از همین‌جا از همه کسانی که برای ساخت آن زحمت کشیدند خصوصا دکترخداجو مدیرکل ورزش و جوانان فارس تشکر می‌کنم. مطمئن باشید که ثمرات این مجموعه خیلی زود دیده خواهد شد.

**باز هم برگردیم به مشکل اسپانسر؛ چرا این‌قدر اهمیت دارد؟

در ورزش حرفه‌ای بدون حمایت مالی نمی‌توان به نتیجه رسید. ورزشکار غذای مناسب، مکمل، اردو، مسابقه برون‌استانی، تجهیزات و زمان می‌خواهد. همه این‌ها هزینه دارد. من بارها ثابت کرده‌ام هر وقت حمایت شدم، نتیجه هم گرفتم. نمی‌شود قول داد، اما مطمئنم با حمایت مناسب مدال‌های خوشرنگ برای فارس و ایران کاملاً دست‌یافتنی است.

**ارزیابی شما از عملکرد هیأت جدید کاراته فارس چیست؟

هیأت جدید مسیر رو‌به‌رشدی را شروع کرده. انتخاب مربیان مناسب و برگزاری اردوهای استانی از نقاط مثبت است. اما نبود اسپانسر همچنان بزرگ‌ترین تهدید آینده ورزشکاران است. اکثر قهرمانان اصلی ما از خانواده‌های زحمتکش جنوب شهر هستند و حمایت مالی برای آنها حیاتی است.

**برای کشف استعدادهای جدید چه باید کرد؟

بهترین روش این است که استعدادیاب‌های متخصص انتخاب شوند و به‌طور منظم به باشگاه‌ها و شهرستان‌ها سرکشی کنند. استعدادهای واقعی همیشه در سالن‌های کوچک پنهان هستند. باید آنها را دید و به اردوهای استان دعوت کرد.

**مهم‌ترین انگیزه شما برای ادامه مسیر چیست؟

هنوز اتفاق‌های بزرگی هست که دوست دارم در کاراته رقم بزنم. هدف‌های بزرگی دارم و برای رسیدن به آنها انگیزه‌ام بسیار بالاست. امیدوارم با لطف خدا و دعای مردم عزیز کشورم به افتخاراتی برسم که باعث شادی دل آنها شود.

**سخت‌ترین لحظه‌های ورزشی‌تان چه بوده؟

بدون تردید دوران رژیم و کاهش وزن. سبک‌وزن‌ها همیشه با رژیم‌های سخت سر و کار دارند. کم‌ کردن چند کیلو در روزهای حساس مسابقه واقعاً سخت‌ترین بخش ورزش حرفه‌ای است.

**حضور در تیم ملی چه تاثیری بر زندگی شما داشته؟

پوشیدن لباس تیم ملی برای من همیشه افتخار بوده. اینکه بتوانم زیر پرچم کشورم مبارزه کنم، بزرگ‌ترین انگیزه‌ام بوده و هست. امیدوارم در تمام این سال‌ها توانسته باشم نماینده شایسته‌ای برای مردم ایران باشم.

**و در پایان، برنامه‌تان برای آینده چیست؟

تا زمانی که توان بدنی اجازه دهد در ورزش قهرمانی ادامه می‌دهم. اما بعد از آن حتماً وارد عرصه مدیریت خواهم شد تا تجربه سال‌ها تمرین و رقابت را در خدمت توسعه کاراته قرار دهم.