مدل‌سازی GIS و منطق فازی؛ راهی برای حفاظت از مرجان‌های کیش

پژوهشی تازه نشان می‌دهد که با استفاده از سامانه‌های اطلاعات مکانی (GIS) و تحلیل مبتنی بر منطق فازی می‌توان مکان‌های بهینه برای استقرار صخره‌های مصنوعی در اطراف جزیره کیش را شناسایی کرد. این روش با ترکیب داده‌های محیطی، زیستی و فضایی می‌تواند فشار گردشگری دریایی بر صخره‌های مرجانی طبیعی را کاهش دهد و به حفاظت از این زیستگاه‌های ارزشمند کمک کند.

 مقاله‌ای با عنوان «روشی مبتنی بر منطق فازی برای انتخاب مکان استقرار صخره‌های مصنوعی – مطالعه موردی: جزیره کیش، خلیج فارس» در نشریه بین‌المللی Thalassas منتشر شده است. این تحقیق نتیجه همکاری میان پژوهشگاه ملی اقیانوس‌شناسی و علوم جوی، سازمان منطقه آزاد کیش، سازمان شیلات ایران و دانشگاه شهید بهشتی است.

دکتر کیوان کبیری، عضو هیأت علمی پژوهشگاه ملی اقیانوس‌شناسی، هدف این پژوهش را «کاهش فشار بر صخره‌های مرجانی طبیعی و حفاظت از آنها» عنوان کرد. به گفته او، نتایج نشان داد که سواحل جنوب‌شرقی کیش به دلیل عمق مناسب، شفافیت آب، دسترسی آسان و تنوع زیستی مطلوب، بهترین شرایط را برای نصب صخره‌های مصنوعی دارند.

نکته قابل توجه این است که مناطقی که پروژه‌های مشابه در گذشته در آن شکست خورده بودند، در این مطالعه در زون‌های کم‌مناسب یا نامناسب شناسایی شدند؛ موضوعی که نشان‌دهنده دقت و کارآمدی روش پیشنهادی است.

این پژوهش می‌تواند به عنوان الگویی علمی برای مدیریت پایدار مناطق حساس دریایی در کشور و منطقه مورد استفاده قرار گیرد.