ماجرای مجسمه مرد نقره‌ای در طاق‌بستان

مرجان دهقانی -«خبرجنوب» / همه چیز از یک سوءتفاهم ساده در قلب "طاق بستان" کرمانشاه شروع شد. در مسیر تماشای آثار تاریخی کنار دریاچه، ناگهان با مجسمه‌ای نقره‌ای‌رنگ روبرو شدم که چنان با ظرافت ساخته شده بود که تردید به جانم انداخت؛ آیا این یک اثر هنری است یا مجسمه‌ای واقعی؟ با کنجکاوی ، جلو رفتم و دستم را روی آن گذاشتم؛ اما در همان لحظه، مجسمه "جان گرفت! با تکان خوردن ناگهانی او، ترسیدم که مبادا در آب سقوط کند و با تمام توان او را گرفتم، اما تازه فهمیدم با یک مجسمه طرف نیستم؛ با انسانی واقعی روبرو هستم در لباس نقره‌ای.
 آن لحظه متوجه شدم که این برخورد اتفاقی، دریچه‌ای است به یک واقعیت تلخ. آن فرد، با پلاکاردی که با عنوان "کودک کار" به گردن داشت، تنها یک مجسمه متحرک نبود، بلکه نمادی از یک بحران اجتماعی بود که در میان زیبایی‌های تاریخی، خودنمایی می‌کرد.
در دنیایی که گاه در هیاهوی روزمرگی، فریادهای کمک کودکان به گوش نمی‌رسد، مجید نصرتی، رکورددار جهانی ایستادن طولانی مدت و  پلک نزدن، با تکیه بر تجربه‌های تلخ گذشته خود، سفیر امید برای کودکان کار شده است. او که توانسته است رکورد یک ساعت و چهل و هفت دقیقه بدون پلک زدن و بیست و چهار ساعت ایستادن را در جهان به نام خود ثبت کند، این توانایی‌های خارق‌العاده را نه برای افتخار شخصی، بلکه در راه خدمت به آسیب‌پذیرترین قشر جامعه، یعنی کودکان کار و سالمندان، به کار گرفته است.
نصرتی که خود طعم تلخ کار در دوران کودکی را چشیده است، انگیزه اصلی فعالیت‌هایش را همین تجربه شخصی می‌داند. او در این باره می‌گوید: خودم کودک کار بودم و افتخارم این است که برای بچه‌های کار دارم از هنرم استفاده می‌کنم.
حمایت‌های جهانی و چالش‌های داخلی
این رکورددار جهانی، بخشی از حمایت‌های خود را از سازمان ملل و مردم دریافت می‌کند. او تأکید دارد که تمام هزینه‌های دریافتی از کشورهای دیگر، صرف کودکان کار همان شهر و کشور می‌شود. او همچنین از سازمان ملل و حمایت‌های مردمی برای خرید وسایل مورد نیاز کودکان بهره می‌برد، چرا که معتقد است مسئولین موسسات گاهی پول نقد را مستقیماً به بچه‌ها نمی‌دهند و ترجیح می‌دهد خود در تهیه وسایل کمک کند.
او با اشاره به سفرهای متعدد خود به کشورهای مختلف، بیان می‌کند که در بسیاری از کشورها حمایت‌های خوبی صورت می‌گیرد، اما متأسفانه ایران در این زمینه کمی ضعیف عمل می‌کند. با این حال، نصرتی از مردم ایران نیز انتظار دارد که دست کودکان کار را بگیرند و با کمک‌های مالی و عاطفی خود، آینده‌ای روشن‌تر را برای این کودکان رقم بزنند.
نصرتی برای اجرای برنامه‌های حمایتی خود، استقامت بی‌نظیری از خود نشان می‌دهد. او برنامه حمایتی روزانه خود را از ساعت از هشت صبح تا هشت شب در ایران  و حتی ۲۴ ساعت کامل در خارج از کشوراعلام می کند و می گوید در این مدت هیچ غذایی نمی‌خورد؛ اگر از اول چیزی خورده باشد، همان تا آخر کافی است.
پیام نهایی مجید نصرتی به مردم این است که کمک باید از روی دل و اختیار باشد، نه اجبار. او معتقد است هر کس به اندازه دلش و توانش کمک کند، همان ارزشمند است. این نگرش، دعوت به همدلی و مهربانی در جامعه‌ای است که بیش از هر زمان دیگری به این ارزش‌ها نیازمند است.
اطلاعات تکمیلی در مورد حمایت جهانی از کودکان کار بر اساس اطلاعات به دست آمده از سازمان‌های معتبر بین‌المللی مانند سازمان بین‌المللی کار (ILO) و یونیسف:
آمار جهانی: طبق گزارش‌ها، حدود ۱۳۸ میلیون کودک در سراسر جهان درگیر کار کودک هستند که ۵۴ میلیون از آن‌ها در کارهای خطرناک مشغولند. متأسفانه، هدف حذف کار کودک تا سال ۲۰۲۵ محقق نشده است.
   حوزه فعالیت: بیشترین میزان کار کودک در بخش کشاورزی (۶۱٪) و پس از آن در بخش خدمات (۲۷٪) و صنعت (۱۳٪) مشاهده می‌شود. منطقه آفریقای سیاه با حدود ۸۷ میلیون کودک، بیشترین سهم را در کار کودک دارد.
   اقدامات سازمان‌های بین‌المللی:

سازمان بین‌المللی کار (ILO): این سازمان برنامه‌های گسترده‌ای برای مقابله با کار کودک دارد، از جمله ارائه آمار و تحقیقات جهانی، برگزاری کمپین‌هایی مانند "روز جهانی مبارزه با کار کودک"، ارائه ابزارهای آموزش الکترونیکی، فهرست کردن پروژه‌های کشوری و منطقه‌ای، و همکاری با نهادهایی مانند "ائتلاف ۸.۷". ILO پروژه‌های مشخصی در کشورهایی مانند مالی، غنا، اوگاندا، میانمار، آرژانتین و مالزی اجرا می‌کند.
   یونیسف (UNICEF): یونیسف نیز برای جلوگیری و پاسخ به کار کودک تلاش می‌کند.
این اقدامات شامل تقویت کارکنان خدمات اجتماعی، حمایت از مدیریت پرونده‌ها و خدمات حمایتی اجتماعی، تقویت آموزش والدین و جامعه، همکاری با دولت‌های ملی و محلی، کمک به بازگشت ایمن کودکان به مدرسه یا آموزش، و همکاری با ILO برای جمع‌آوری داده‌ها و بهبود ثبت تولد است. یونیسف در ۱۳ کشور در آفریقا، آسیا، اروپای شرقی و آمریکای لاتین در زمینه مبارزه با کار کودک و قاچاق انسان فعالیت دارد.
      اقدامات مشترک ILO و یونیسف: این دو سازمان مشترکاً از دولت‌ها خواسته‌اند تا در سرمایه‌گذاری برای حمایت‌های اجتماعی، تقویت سیستم‌های حفاظت از کودک، دسترسی همگانی به آموزش با کیفیت، تضمین اشتغال شایسته برای بزرگسالان و جوانان، و اجرای قوانین و پاسخگویی کسب‌وکارها، اقدامات جدی‌تری انجام دهند .