شاید معروف، شاید هینن؛ چند روز دیگر مشخص می شود
والیبال ایران در انتظار معمار جدید
علی جمشیدپور - «خبرجنوب»/ جدایی روبرتو پیاتزا از تیم ملی والیبال ایران، پس از دو سال همکاری، رسمی شد؛ پایانی که اگرچه با قهرمانی در بازیهای آسیایی ناگویا همراه بود، اما اختلاف نظر بر سر نحوه همکاری در ادامه مسیر، مانع تمدید قرارداد سرمربی ایتالیایی شد. حالا والیبال ایران در آستانه دو سال سرنوشتساز و در مسیر رسیدن به المپیک ۲۰۲۸ لسآنجلس، باید به دنبال چهرهای باشد که بتواند هدایت نسل فعلی را برعهده بگیرد و برنامههای تیم ملی را با ثبات بیشتری پیش ببرد.
قرارداد پیاتزا از ابتدا به صورت دو ساله با امکان تمدید برای دو سال دیگر تنظیم شده بود و ادامه همکاری، به موافقت فدراسیون بستگی داشت. پس از پایان بازیهای آسیایی ناگویا و کسب مدال طلای ایران، مذاکرات میان میلاد تقوی و سرمربی ایتالیایی برای بررسی عملکرد گذشته و ترسیم برنامههای آینده آغاز شد، اما این گفتوگوها در نهایت به توافق نرسید.
آنچه بیش از هر موضوع دیگری به اختلاف میان دو طرف دامن زد، مسئله زمان حضور پیاتزا در ایران بود. فدراسیون انتظار داشت سرمربی تیم ملی پیش از ورود بازیکنان لژیونر در اردوهای آمادهسازی حاضر شود، زمان بیشتری را به ملیپوشان اختصاص دهد و از نزدیک بر روند تمرینات نظارت داشته باشد. در مقابل، قرارداد چهار ساله پیاتزا با باشگاه پروجکت ورشو لهستان، امکان تحقق این خواستهها را با محدودیت مواجه میکرد. به همین دلیل، فدراسیون ترجیح داد به جای ادامه همکاری با شرایط موجود، به دنبال گزینهای باشد که حضور مستمرتری در کنار تیم ملی داشته باشد.
میلاد تقوی ضمن قدردانی از زحمات پیاتزا، عملکرد سال نخست او را مثبت ارزیابی کرد و درباره سال دوم نیز گفت با وجود فراز و نشیبها و نرسیدن به تمام اهداف، تیم ملی توانست کار خود را با طلای بازیهای آسیایی به پایان برساند. پیاتزا نیز در پیام خداحافظی خود از علاقهاش برای ادامه همکاری با والیبال ایران سخن گفت و از هواداران، بازیکنان و اعضای کادر فنی قدردانی کرد.
البته کارنامه این مربی ایتالیایی در ایران یکدست نبود. تیم ملی در لیگ ملتهای ۲۰۲۵ با شش پیروزی به جایگاه نهم رسید و در رقابتهای قهرمانی جهان همان سال رتبه هشتم را کسب کرد. در سال ۲۰۲۶ شرایط متفاوت پیش رفت؛ ایران در لیگ ملتها پانزدهم شد و در قهرمانی آسیا نیز با شکست برابر ژاپن به مدال نقره بسنده کرد. هرچند طلای ناگویا پایانی خوش برای بخشی از این مسیر بود، اما نتایج پرنوسان نتوانست تمام انتظارات را برآورده کند.
در نخستین ساعات پس از اعلام جدایی، نام سعید معروف نیز در میان گزینههای مورد علاقه هواداران مطرح شد. کاپیتان پیشین تیم ملی که یکی از چهرههای ماندگار تاریخ والیبال ایران به شمار میرود، از نگاه بخشی از علاقهمندان میتواند انتخابی جذاب برای نیمکت تیم ملی باشد؛ هرچند او تاکنون به صورت رسمی وارد عرصه مربیگری نشده است.
در کنار معروف، نام ویتال هینن، سرمربی بلژیکی و مربی پیشین تیم ملی چین نیز به عنوان یکی از گزینههای احتمالی مطرح شده است. او در واکنش به احتمال مذاکره با فدراسیون ایران، پاسخ قطعی نداد و گفت بهتر است در روزهای آینده درباره این موضوع صحبت شود.
اکنون مهمترین وظیفه فدراسیون، انتخاب مربیای است که علاوه بر دانش فنی و اعتبار بینالمللی، فرصت و امکان حضور مستمر در کنار ملیپوشان را داشته باشد. والیبال ایران برای رسیدن به المپیک ۲۰۲۸ بیش از یک نام بزرگ، به برنامهای منسجم و تصمیمی حسابشده نیاز دارد؛ تصمیمی که میتواند مسیر آینده این رشته را رقم بزند.
Admin 6 




