کجا باید برم....؟!

علی جمشیدپور - «خبرجنوب»/ امروز که این مطلب را می نویسم، دو هفته از حمله مشترک آمریکا و اسرائیل به ایران می گذرد؛ جنگی که با تمام تغییرات در سبک و روش آن، متولدین دهه 60 به بعد هیچ تصوری از اینکه چه خواهد شد، نداشتند. اما در زمانیکه به هرکسی می رسیم پس از احوالپرسی مرسوم، به سراغ تحلیل شرایط به وجود آمده و نتیجه مثبت و منفی جنگ می رویم بد نیست نگاهی هم به ورزش و نقش مهمی که قرار است در راستای ایجاد رفاه و سلامت جامعه ایفا کند بپردازیم.

تجربه عجیب زندگی در شرایط خاص پس از شیوع ویروس کرونا به گونه ای بود که کارشناسان عقیده داشتند تاریخ به دو دسته تقسیم می شود؛ دوران قبل از کرونا و دوران پسا کرونا! در آن وضعیت که روزانه میلیون ها نفر جانشان را از دست می دادند دستورالعمل هایی برای حفظ امید و آرامش مردم توسط ورزش به کار گرفته شد که بسیار کاربردی بود.

اما معمولا دیواری کوتاه تر از ورزش و فوتبال پیدا نمی شود که هر حوزه و گروهی بخواهد به آن بتازد. ورزش و فوتبالی که سیاسی نبودنش در کل دنیا تنها یک شعار لعاب دار است.

در این گیر و دار چند ماه دیگر مهمترین رویداد فوتبالی جهان به میزبانی 3 کشور آمریکا، کانادا و مکزیک آغاز می شود و با برنامه ریزی و قرعه کشی هایی که انجام شده، ایران در جام جهانی 2026 می بایست در مرحله گروهی در کشور آمریکا با حریفانش رقابت کند. حالا اینکه هم اکنون در حال جنگ با این کشور هم هستیم تناقض عجیبی است که اظهار نظرهای مسئولین مختلف را در پی داشته و دارد.

در دو هفته گذشته یکی از موضوعات اصلی ورزش دوستان، روشن شدن موضوع حضور ایران در جام جهانی 2026 بوده و در همین ارتباط احمد دنیامالی وزیر ورزش و جوانان در اظهار نظری جنجالی گفته که احتمال دارد ایران از شرکت در جام جهانی انصراف دهد! موضوعی که می تواند طبعات سنگینی همچون محرومیت از حضور ایران در دوره آینده را نیز در پی داشته باشد.

اما رئیس جمهور آمریکا نیز در صفحه شخصی‌اش در تروث‌سوشال یادداشت کوتاهی درباره حضور تیم ملی ایران در جام جهانی نوشت که واکنش های زیادی را در بر داشت. وی که به عنوان بالاترین مقام آمریکایی در رابطه با ایجاد امنیت برای ورزشکاران حاضر در این رویداد فوتبالی موظف است از تمامی ظرفیت های این کشور استفاده کند حالا در این یادداشت نوشته: «به تیم ملی فوتبال ایران برای حضور در جام جهانی خوش‌آمد می‌گویم اما حقیقتا فکر نمی‎کنم حضورشان در آنجا (آمریکا) مناسب باشد. این را به خاطر جان و امنیتشان می‌گویم. از توجه شما به این موضوع سپاسگزارم!

اما حواشی این موضوع انقدر عجیب بوده که گذشته از صحبت های وزیر ورزش مبنی بر احتمال تغییر میزبانی مسابقات ایران در جام جهانی 2026 از آمریکا به مکزیک، دیمیتری گوبرنیف، مفسر و مجری مشهور تلویزیون روسیه حالا به خودش اجازه داده تا با ادعای اینکه روسیه می بایست به جای ایران در جام جهانی حضور پیدا کند! این موضوع مهم را به سخره بگیرد. وی در کانال تلگرام خود نوشت: «تیم ملی روسیه باید جای ایران را در جام جهانی بگیرد! پسران کارپین در فینال مکزیک را با نتیجه ۸ بر ۳ شکست خواهند داد! قبلش ما آمریکا را در نیمه‌نهایی ۷ بر ۱۰ شکست می‌دهیم و آرژانتین مقابل تیم روسیه در یک‌چهارم نهایی ۵ بر ۱۳ شکست خواهد خورد!».

این هم از اظهار نظر مجری مشهور کشوری که می گویند حامی ایران است.

از موضوع تیم ملی فوتبال که عبور کنیم و به عملکرد ورزش در سطح کشور نگاهی بیاندازیم می بینیم که مقوله مهم ورزش عملا در این شرایط بحرانی تعطیل شده است! چرا؟ چون همه چیز بدون برنامه است و استفاده غیر از اماکن ورزشی، تنها مکان تخلیه انرژی جوانان و تمرین مدال آوران را مختل کرده است.

البته برخی از مسئولین معتقدند که مسابقات ورزشی به تعویق افتاده و تمرینات ورزشکاران به قوت خود باقیست! ولی متأسفانه اینچنین نیست و اکثر ورزشکاران مطرح به دلیل حفظ امنیت جان خودشان هم که شده عطای قهرمانی را به لقایش بخشیده اند.

ای کاش حداقل ورزش برایمان دست نخورده بماند و شرایط به هر سختی هم که باشد، سالن ها و استادیوم های ورزشی همچنان برای خاموش کردن آتش افکار منفی، آب سردی باشد!