کاش رسانه ها بلاگر بودند!

علی جمشیدپور-«خبرجنوب»/ چند هفته پیش قانونی تصویب شد مبنی بر اینکه اصحاب رسانه نمی توانند از اتفاقات ورزشگاه های فوتبال فیلمبرداری کنند (البته مجوز این مورد را تنها رسانه ملی دارد) و این موضوع برای رسانه ها به مثابه این است که شما ملزومات اصلی شغلی را از صاحبانش بگیرید و بگویید حالا آن کار را انجام دهید!

در ادامه با برنامه ریزی هایی که از سوی مسئولین ورزشی استان انجام شد، خبرنگاران تحت کنترل و تنها از مسیری که در ورزشگاه پارس مشخص شده بود.

می توانستند رفت و آمد کنند و اگر چنین نمی شد گویی خط قرمزهایی را رد کرده بودند که تمام معضلات جامعه از آن نشأت می گرفت. با این تفاسیر باز هم خبرنگاران محجوب و با حیای شیراز و فارس تمام نکات را رعایت کردند و با تمام بی نظمی که در دیدار فجر سپاسی با استقلال تهران اتفاق افتاد، سعی بر حفظ نظم در جایگاه مخصوص خبرنگاران داشتند. روز بعد در حالی که خبرهای گوناگون و رنگارنگی از این دیدار حساس لیگ برتر در فضای مجازی منتشر می شد، یک پست اینستاگرامی نظر همه را به خود جلب کرد!

یک بلاگر شیرازی که در کنار زمین و در محدوده ای ممنوعه که حتی اصحاب رسانه با کارت مخصوصشان هم نمی توانستند در آن جا رفت و آمد کرده و به تهیه فیلم اقدام کنند، فیلمی گرفته و در پیج خودش بارگذاری کرده بود! این موضوع باعث تعجب و آزرده خاطر شدن اصحاب رسانه و به تبع آن رسانه ها شد که رسالت اصلی انعکاس اخبار و حواشی رویدادهای ورزشی را به عهده دارند.در همین ارتباط به سراغ هیأت فوتبال فارس رفتیم تا پاسخی قانع کننده برای این مشکلات دریافت کنیم اما متأسفانه هیچ یک از اعضای هیأت فوتبال استان فارس حاضر به پاسخگویی در این زمینه نشدند و دلیل عدم شفاف سازی را شرایط حساس پیش از برگزاری احتمالی دربی در شیراز بیان کردند!! که قطعا بهانه خوبی نبوده است.

در چند سال گذشته معضلات گوناگونی در فوتبال فارس وجود داشته که عدم وجود جایگاهی مناسب برای اصحاب رسانه نیز یکی از اساسی ترین آن ها بوده اما متأسفانه هیچ کس حاضر نشده پاسخی درست و قانع کننده برای وجود این مشکلات بدهد.

حالا و به واسطه تجربه های سال های گذشته، مسئولین فوتبال فارس باز هم درحال پاک کردن صورت مسئله و ایجاد مسیری برای گذر از رفع مشکلات هستند، اما شاید اگر در کنفرانسی خبری از عدم توانایی در حل معضلات سخن می گفتند و تقاضا می کردند که این موارد رسانه ای نشود، از بی اهمیتی به رسانه و اصحاب آن کاسته می شد. حالا نمی دانیم دم خروس را باور کنیم یا قسم .... را! قضاوت با شما.