ضربان رینگ!

علی جمشیدپور - «خبرجنوب»/ بوکس یکی از قدیمی‌ترین و تأثیرگذارترین ورزش‌های رزمی جهان است؛ ورزشی که ترکیبی از قدرت بدنی، سرعت، تکنیک، تمرکز ذهنی و مدیریت احساسات را می‌طلبد. گرچه در ظاهر، بوکس نوعی مبارزه تن‌به‌تن با مشت به نظر می‌رسد، اما در واقع «هنر اندیشیدن در لحظه» است. مبارزه در یک رینگ کوچک با حریفی که تلاش می‌کند بر شما غلبه کند، می‌تواند تصویری روشن از نبردهای ذهنی و فیزیکی باشد که انسان در زندگی روزمره با آن‌ها روبه‌رو می‌شود.

در طول تاریخ، قهرمانان بزرگی وارد این رینگ شده‌اند و نام‌شان نه فقط در ورزش، بلکه در فرهنگ جهانی حک شده است. آن‌ها با سبک مبارزه منحصربه‌فرد، شخصیت کاریزماتیک و تلاش بی‌وقفه، الهام‌بخش میلیون‌ها نفر در سراسر جهان بوده‌اند.

یکی از شاخص‌ترین نام‌ها در تاریخ بوکس محمد علی کلی است. او فقط یک بوکسور نبود، بلکه نماد روحیه مبارزه‌طلب، اعتمادبه‌نفس و ایستادگی در برابر ناملایمات بود. سبک او که با عبارت معروف «مثل پروانه شناور شو و مثل زنبور نیش بزن» توصیف می‌شد، ترکیبی از چابکی و ضربات دقیق بود. سرعت فوق‌العاده پاها، تکنیک‌های دفاعی منحصر‌به‌فرد و توانایی پیش‌بینی حرکات حریف، محمد علی را به یکی از برترین سنگین‌وزن‌های تاریخ تبدیل کرد.

در کنار او، نام مایک تایسون نیز در تاریخ بوکس سنگین‌وزن با حروف درشت نوشته شده است. تایسون با قدرت ضربه‌ فوق‌العاده، سرعت غیرمنتظره برای یک بوکسور سنگین‌وزن و سبک تهاجمی خاص خود، به یکی از ترسناک‌ترین مبارزان دوران تبدیل شد. او در ۲۰ سالگی جوان‌ترین قهرمان سنگین‌وزن تاریخ شد؛ رکوردی که همچنان پابرجاست. تایسون در دوران اوج خود به‌خاطر ضربات کوتاه، انفجاری و نابودکننده‌اش مشهور بود و بسیاری از مبارزاتش کمتر از دو راند طول می‌کشید.

اما وقتی صحبت از تکنیک، نظم آهنین و سبک دفاعی می‌شود، نام فلوید مِی‌وِدِر جونیور به میان می‌آید. او نمونه‌ای بی‌نظیر از یک بوکسور مدافع و هوشمند است. مِی‌وِدِر با رکورد حرفه‌ای بی‌نقص ۵۰ پیروزی و بدون شکست بازنشسته شد. سبک دفاعی او که به «شولدر رول» معروف است، باعث می‌شود ضربات حریف به سختی به او اصابت کند. او استاد مدیریت فاصله، زمان‌بندی و ضدحمله بود و بیشتر پیروزی‌هایش نتیجه برتری تاکتیکی و تحلیل دقیق رفتار حریف در طول مبارزه بوده است.

از قهرمانان تأثیرگذار دیگر می‌توان به مانی پاکیائو اشاره کرد؛ تنها بوکسور تاریخ که در هشت رده وزنی مختلف به قهرمانی جهان رسیده است. پاکیائو با سرعت استثنایی دست‌ها، استقامت چشمگیر و اخلاق ورزشی مثال‌زدنی، محبوبیت ویژه‌ای در سراسر جهان دارد. زندگی او از فقری شدید تا رسیدن به قله‌های بوکس حرفه‌ای، داستانی منحصربه‌فرد از تلاش، پشتکار و ایمان است.

در میان اسطوره‌ها، جو لوییس نیز جایگاه ویژه‌ای دارد. او بیش از یک دهه قهرمان سنگین‌وزن جهان بود و دوران حضورش در بوکس، تاثیری عمیق بر محبوبیت این ورزش گذاشت. لوییس همواره به عنوان یکی از متعادل‌ترین بوکسورهای تاریخ شناخته می‌شود؛ کسی که قدرت ضربه، تکنیک و هوش مبارزه را یکجا در اختیار داشت.

ورزش بوکس فقط به اسطوره‌های گذشته محدود نمی‌شود. در سال‌های اخیر، ستارگانی مانند کانلو آلوارز و تایسون فیوری توانسته‌اند توجه دوباره‌ای به این ورزش جلب کنند. کانلو آلوارز مکزیکی، با تکنیک چشمگیر، قدرت ضربات بدنی و کنترل بی‌نظیر رینگ، یکی از بهترین بوکسورهای حال حاضر جهان است. در سوی دیگر، تایسون فیوری بریتانیایی با قد بلند، وزن زیاد اما چابکی چشمگیر و شخصیت کاریزماتیک خود توانسته جایگاه ویژه‌ای در سنگین‌وزن‌ها به دست آورد.

اهمیت بوکس فراتر از قهرمانی‌ها و هیجان مبارزه است. این ورزش می‌تواند نقش مهمی در رشد فردی ایفا کند. تمرینات بوکس به تقویت قلب، افزایش قدرت بدنی، بالا بردن سرعت واکنش و ارتقای تمرکز کمک می‌کند. بسیاری از افراد برای مدیریت استرس و تخلیه انرژی نیز سراغ این ورزش می‌روند. بوکس به فرد می‌آموزد که چگونه در لحظات دشوار آرام بماند، تصمیم‌گیری سریع‌تری داشته باشد و از توانایی‌های ذهنی و جسمی خود به بهترین شکل استفاده کند.

از سوی دیگر، بوکس مدرسه‌ای برای نظم و دیسیپلین است. یک مبارز باید ماه‌ها تمرین فشرده، رژیم غذایی سخت و برنامه‌ریزی دقیق را تحمل کند تا در روز مسابقه بتواند عملکرد مطلوبی داشته باشد. این موضوع به خوبی نشان می‌دهد که موفقیت در بوکس – و البته در زندگی – نتیجه ترکیب سخت‌کوشی، پشتکار و تمرکز است.

در مجموع، بوکس ورزشی است که فراتر از ضربات مشت، پیام‌هایی درباره روح انسان، توانایی مقاومت، پیروزی بر ترس و رسیدن به اوج با تلاش مداوم منتقل می‌کند. قهرمانان بزرگ این رشته هر کدام با سبک و منش خاص خود بخشی از تاریخ را ساخته‌اند و همچنان الهام‌بخش نسل‌های آینده باقی می‌مانند.

بوکس در ایران به‌طور رسمی از دهه ۱۳۲۰ خورشیدی شکل گرفت. نخستین تمرین‌ها و باشگاه‌ها با تلاش مربیان ارمنی و ورزشکاران مهاجر آغاز شد. در سال ۱۳۲۳ فدراسیون بوکس ایران تأسیس شد و این رشته به‌تدریج در تهران و سپس شهرهای دیگر گسترش یافت. نخستین حضور بین‌المللی ایران در المپیک ۱۹۴۸ لندن رقم خورد. در دهه‌های ۴۰ و ۵۰ بوکس ایران رشد چشمگیری داشت و قهرمانانی مانند حسین صدقیانی و امیر خسروی نام‌آور شدند. با وجود فراز و نشیب‌ها، بوکس همچنان یکی از رشته‌های تأثیرگذار رزمی در ایران باقی مانده است.

از اوایل دهه ۱۳۳۰ خورشیدی شیراز نیز توسط مربیان تهرانی و چند ورزشکار محلی میزبان این رشته ورزشی هیجان انگیز شد. با گسترش علاقه جوانان، هیئت بوکس فارس در دهه ۴۰ فعال شد و زمینه برای پرورش استعدادها فراهم آمد. در این دوران بوکسورهای برجسته‌ای مانند منوچهر رئیسی، علی‌اکبر فرخزاد و مجید کریمی به شهرت رسیدند و در مسابقات ملی خوش درخشیدند. در دهه‌های ۵۰ و ۶۰ شیراز به یکی از قطب‌های مهم بوکس ایران تبدیل شد و این سنت ورزشی تا امروز به‌صورت ریشه‌دار ادامه یافته است.

در همین ارتباط محمدرضا محمودی رئیس هیات بوکس فارس در گفت و گویی تلفنی با «خبرجنوب» از شرایط این رشته در استان و کلانشهر شیراز سخن گفت.

در این وضعیت که اکثر رشته های ورزشی تعطیل هستند، آیا تمرینات بوکس برگزار می شود؟

بله؛ پس از تعطیلات عید نوروز، تمرینات بوکسورهای فارس با قدرت در حال انجام است و از دیروز اردوی تیم ملی بوکس بانوان در اردبیل برگزار شده است.

درست است که آتش بس اعلام شده اما واقعا خانواده و ورزشکاران برای تمرینات و حتی سفر از امنیت کامل برخوردار هستند؟

تصمیم به حضور در تمرینات، اردوها و میادین ورزشی موضوعی بود که با مشورت با ورزشکاران و خانواده هایشان گرفته شده و قطعا تمام تلاش مسئولین ورزشی این است که در ابتدا امنیت ورزشکاران تأمین شود و پس از آن شرایطی برای تمرینات فراهم آید تا از افت جدی بوکسورها جلوگیری شود.

نمایندگان فارس که در اردوی تیم ملی حضور دارند چه کسانی هستند؟

خانم فاطمه رستگار که به عنوان اولین مدال آور تاریخ بوکس ایران پس از انقلاب اسلامی موفق شد در آسیا به مدال برنز دست پیدا کند، در حال حاضر برای حضور در مسابقات آسیایی در رده سنی نوجوانان که از 11 تا 26 اردیبهشت ماه در ازبکستان برگزار خواهد شد، آماده می شود. همچنین خانم سونیا عطایی در رده سنی بزرگسالان برای انتخابی تیم ملی برای حضور در المپیک ناگویای ژاپن در این اردو حضور دارند. البته مربی تیم ملی بزرگسالان بانوان نیز خانم مریم جمشیدی کیا از استان فارس هستند که در اردوی اردبیل شرکت خواهند کرد.

 با این تفاسیر فارس در بخش بانوان در رشته بوکس بسیار موفق عمل کرده است.

دقیقا همینطور است. گذشته از کسب اولین مدال تاریخ بوکس ایران پس از پیروزی انقلاب توسط فاطمه رستگار بوکسور فارسی، رشد و توسعه این رشته که ظاهری مردانه دارد، در بخش بانوان جالب توجه بوده و ورزشکاران با استعدای نیز به این حوزه ورود کرده اند.

در بخش آقایان شرایط چطور است؟

آقای پویان نوروزی نیز در بخش آقایان به اردوی تیم ملی نوجوانان دعوت شده اند اما تا به امروز مشخص نیست میزبان این اردو کدام شهر کشور می باشد. نوروزی یکی از امیدهای بوکس ایران محسوب می شود چرا که موفق به کسب مدال طلای المپیک دانش آموزی جهان شده و به عنوان یکی از فنی ترین بوکسورهای کشور از وی یاد می شود.

گلایه اهالی ورزش عدم ورود بخش خصوصی و نبود حامی مالی است. شما تا چه اندازه توانسته اید این شرایط را کنترل کنید؟

با توجه به شرایط وخیم اقتصادی کشور تمامی رشته های ورزشی دچار مشکلات عدیده مالی هستند. اما یکی از اصول مدیریت ورزشی، تأمین منابع مالی ورزش است. با عملکرد مطلوب هیات در این زمینه موفق شدیم تمامی اعزام ها به اردوها و رویدادهای کشوری، تهیه تجهیزات و هزینه ایاب و ذهاب به طور کامل به ورزشکاران پرداخت شود.

سال 1404 هیات بوکس فارس تا چه اندازه به ایده آل هایی که در نظر داشت، دست یافت؟

سال 1404 برای هیات بوکس سالی درخشان بود. در سال گذشته موفق به کسب اولین مدال طلای بوکس دانش آموزی جهان را کسب کردیم، مدال برنز آسیا توسط آقای محمدرضا زارع اتابکی در رده نونهالان و همچنین مربیگری تیم ملی نونهالان توسط آقای یاسر نوروزی و سرپرستی تیم های ملی نونهالان و نوجوانان در مسابقات اردن توسط بنده صورت پذیرفت. در بخش بانوان گذشته از موفقیت هایی که ذکر شد، در رده های سنی مختلف در اردوی های تیم ملی نماینده داشتیم اما متأسفانه مسابقات قهرمانی جهان در تایلند را به دلیل آغاز جنگ تحمیلی از دست دادیم. البته در سال گذشته با امکانات محدودی که در اختیار هیات بوکس قرار داشت موفق شدیم بیش از 5 اردوی تیم ملی در شیراز برگزار کنیم.

 بوکسورها به دلیل توانایی بالای بدنی که دارند معمولا در مواجهه با درگیری های خارج از رینگ خویشتندار نیز هستند. هیات بوکس فارس در رابطه با مسایل فرهنگی تا چه اندازه موفق عمل کرده است؟

قطعا که نیمی از مسیر رسیدن به موفقیت در ورزش، اخلاق و منش قهرمانی و پهلوانی است که در ذات ایرانیان نهادینه است. بر همین اساس در بخش های نونهالان و نوجوانان همواره در تمامی اردوها از حضور روانشناسان و مشاوران مربوطه برای رفع مشکلات روحی بهره می بریم. همچنین خاصیت ورزش دوری از بزه و خشونت است که این موضوع توسط مربیان به ورزشکاران مستعد و نوآموز به خوبی آموزش داده می شود. 

ورزشکاران بوکس ضربات سهمگینی در رینگ مسابقه دریافت می کنند. چطور می توانید در راستای رشد و توسعه این رشته افراد مختلف را برای ورود به بوکس و تحمل ضربات سنگین ترغیب کنید؟

نکته ای جالب که باید بدانید این است که رشته بوکس در رده بندی آسیب های ورزشی جایگاه بیستم را دارد! یعنی رشته ای مانند فوتبال که همه برایش سر و دست می شکنند آمار آسیب دیدگی خیلی بالاتری نسبت به بوکس دارد. برخلاف آن چیزی که تصور می شود بوکس ورزشی خشن است اما چابکی و مهارت در این رشته می تواند نسبت به قدرت و جسارت حرف اول را بزند. گرچه برای محافظت از ورزشکاران تجهیزات مختلفی وجود دارد که از آسیب دیدگی های شدید جلوگیری می کند.

 زیرساخت ها و سالن های بوکس فارس تا چه اندازه مطلوب است؟

واقعیت امر این است که یک سالن نسبتا استاندارد به نام «پهلوانان گرایی» در اختیار هیات بوکس فارس قرار دارد که با کمبودهایی مانند آب آشامیدنی و گاز روبرو است. در کنار همین مجموعه قرار بوده که سالنی تخصصی برای رشته بوکس احداث شود که تنها اسکلتی فلزی از این سالن ساخته و بیش از 10 سال است به حال خود رها شده است.

صحبت پایانی.

از مسئولین ورزشی و غیرورزشی درخواست می کنم به توسعه ورزش در راستای ایجاد شور و نشاط اجتماعی و همچنین پیشگیری از بزه و بیماری اهمیت بیشتری دهند. همچنین جا دارد از روزنامه وزین «خبرجنوب» به دلیل دغدغه ای که در انعکاس اخبار و رویدادهای مختلف به خصوص در حوزه ورزش دارند تشکر کنم.